راهنماي تدوين مقالات
اين نشريه فقط مقالههايی را منتشر خواهد كرد كه حاوی يافتههای نو و اصيل در موضوع مجله باشد. هيئت تحريريه همواره از دريافت نتايج تحقيقات استادان، پژوهندگان و صاحبنظران استقبال می كند. پژوهشگرانی كه مايلند مقالههايشان در نشريه فقه و اصول انتشار يابد، شايسته است به نكات مشروحه زير توجّه فرمايند:
1 ـ هيئت تحريريه فقط مقالههايی را بررسي خواهد كرد كه قبلاً در جاي ديگر چاپ نشده و همزمان برای نشريهاي ديگر نيز فرستاده نشده باشد. بديهی است پس از تصويب، حق چاپ مقاله براي مجلّه محفوظ است.
2 ـ زبان غالب نشريه فارسی است. ولي در مواردی بنا به تشخيص هيأت تحريريه مقالههای ارزنده عربي و انگليسي نيز قابل چاپ است.
3 ـ حجم مقالهها نبايد از 25 صفحه مجلّه بيشتر باشد.
فايل اصلي مقاله همراه چكيده انگليسي و فارسي، جداول و منابع با پيوست ها و فهرست ها حداكثر در 25 صفحه، فاصله خطوط Exactly 21، قلم (فارسي) B Lotus 13و قلم (انگليسي) Arabic Typesetting14 ، در محيط Word 2003 ، اندازه كاغذ A4 و حاشيه هاي " بالا = 6.2، پايين =5.9 ، چپ=4.5 ، راست=4.5 سانتي متر " تايپ شده و تنظيم گردد.
4 ـ چكيده مقاله (شامل اهداف، روشها و نتايج) به دو زبان فارسی، و انگليسی حداكثر در 10 سطر ضميمه باشد و كليدواژههای مقاله (حداقل 3 و حداكثر 7 واژه) به دنبال هر چكيده بيايد.
5 ـ رعايت دستور خط فارسی مصوّب فرهنگستان زبان وادب فارسی الزامی است.
6 ـ هيأت تحريريه در اصلاح و ويرايش علمی و ادبی مقالهها آزاد است.
7 ـ شكل لاتينی نامهای خاص و واژههای تخصصي و تركيبات خارجی با ذكر شماره در پاورقی درج شود.
8 ـ نام كامل نويسنده یا نویسندگان، رتبه دانشگاهی يا عنوان علمي و نام مؤسسه متبوع وی به دو زبان فارسی و انگليسی قيد و همراه با نشاني پستي،شمارة تلفن و نشاني الكترونيكي ارسال گردد.
9 ـ ارجاع به منابع، حاوي حداقل اطلاعات وافی به مقصود، بلافاصله پس از نقل مطلب يا اشاره به آن در درون متن و ميان دو كمان ( ) بيايد.
9 ـ 1 ـ منظور از حداقل اطلاعات، نام صاحب اثر و شماره جلد و صفحه منبع يا كد متداول آن است. در صورت لزوم ميتوان اطلاعات ديگري از مأخذ بدان افزود.
9 ـ 2 ـ در مورد منابع لاتين لازم است نام صاحب اثر و ساير اطلاعات در داخل دو كمان به فارسي بيايد و صورت لاتين آن در پايين همان صفحه درج شود.
9 ـ 3 ـ يادداشتهاي توضيحی شامل توضيحات بيشتري كه به نظر مؤلّف ضروری به نظر رسد، با ذكر شماره در پاورقي همان صفحه درج شود. در يادداشتها چنانچه به مأخذی ارجاع يا استناد شود، ذكر نام نويسنده و شمارة جلد و صفحه كافي است و مشخصات تفصيلی مأخذ بايد در فهرست پايان مقاله بيايد.
10 ـ ضروري است فهرست منابع به ترتيب الفبايي نام خانوادگي يا نام اشهر نويسندگان در انتهای مقاله بيايد. عناصر كتابشناختي در مورد مقالهها، كتابها و گزارشها و ساير مراجع به شرح زير است:
10 ـ 1 ـ مقالهها: نام نويسنده، عنوان كامل مقاله (داخل گيومه)، نام مجلّه يا مجموعه مقالات (با حروف ايرانيك يا ايتاليك)، جلد يا دوره، شماره، سال انتشار، شماره صفحات آغاز و انجام مقاله.
10 ـ 2 ـ كتابها: نام نويسنده، عنوان كتاب (با حروف ايرانيك يا ايتاليك)، نام مترجم يا مصحّح، نوبت چاپ، نام ناشر، محل انتشار، سال انتشار.
10 ـ 3 ـ گزارشها و ساير مراجع: اطلاعات كافي و كامل داده شود.