##plugins.themes.bootstrap3.article.main##

اسماعیل چمنی , بهروز اسماعیل پور , یونس پوربیرامی هیر , حسن ملکی لجایر , اکبر سعادتی ,

چکیده

به منظور بررسی اثرات غلظت های مختلف تیدیازرون (10، 20، 30، 40 و 50 مایکرومولار) و اسید هیومیک (1، 10، 100، 1000 و 10000 پی پی ام) روی عمر پس از برداشتی گل های بریده آلسترومریا، دو آزمایش جداگانه در قالب طرح کاملا تصادفی با 8 تکرار در آزمایشگاه پس از برداشت گروه علوم باغبانی دانشکده کشاورزی دانشگاه محقق اردبیلی در سال 1388انجام شد. نتایج بدست آمده نشان داد که غلظت های پائین اسید هیومیک روی طول عمر، میزان آب بافت و میزان محلول جذب شده تأثیر مثبت از خود نشان داد ولی وزن تر نسبی و میزان کلروفیل برگ را تحت تأثیر قرار نداد. همچنین نتایج حاصل از هر دو آزمایش نشان داد که غلظت های بالای اسید هیومیک روی تمام صفات مورد مطالعه تأثیر منفی می گذارد به طوریکه طول عمر، وزن ترنسبی، میزان کلروفیل، میزان محلول جذب شده و میزان آب بافت را در غلظت 10000 پی پی ام به طور قابل توجهی در مقایسه با سایر تیمارها کاهش داد. غلظت 100 پی پی ام اسید هیومیک طول عمر گل را افزایش داد ولی غلظت های بالاتر باعث کاهش طول عمر گل ها شد. تیدیازرون نیز در غلظت 10 ماکرومولار بیشترین طول عمر را به خود اختصاص داد. غلظت های بالاتر این ماده نیز همانند اسید هیومیک تأثیر منفی روی طول عمر گل ها داشت. علاوه بر این، بیشترین میزان محلول جذب شده و میزان کلروفیل مربوط به تیدیازرون در غلظت 30 ماکرومولار بود در حالی که بیشترین وزن تر نسبی در غلظت 40 ماکرومولار بدست آمد6.

جزئیات مقاله

مراجع
ارجاع به مقاله
چمنیا., اسماعیل پورب., پوربیرامی هیری., ملکی لجایرح., & سعادتیا. (1). بررسی اثرات تیدیازرون و اسید هیومیک روی عمر پس از برداشت گل آلسترومریا رقم کنیامبه. علوم باغبانی, 26(2). https://doi.org/10.22067/jhorts4.v0i0.14666
نوع مقاله
علمی - پژوهشی