بختیار شعباني وركي, حسین باغگلی, رضوان حسین قلی زاده, مرضیه عالی, علی خالق خواه
چکیده
هدف اصلی این مقاله ارزیابی پژوهشهای تربیتی منتشر شده در نشریات معتبر علوم تربیتی و روانشناسی ایران در بازه زمانی 85-1381، براساس تاكسونومي مغالطههاي روششناختي اسكات است. بنابراین، اين پژوهش با هدف توجيه نقد اسكات انجام شده است. در نتيجه مقالات پژوهشي معتنابهی مورد بررسي قرار گرفتند تا تصويري كلي از وضعيت پژوهشهاي تربيتي در ايران ارائه شود. يافتههاي حاصل از بررسي مقالات، براساس نُه مغالطه روششناختي گزارش شده است. اين مغالطهها شامل مغالطه معرفتي، مغالطه تجانس، مغالطه علي، مغالطه ذاتيگرا، مغالطه دانش فارغ از ارزش، مغالطه آيندهنگري، مغالطه تحويلي، مغالطه جبرگرايانه و مغالطه عملگرايي است.از 158 مقاله منتشر شده در نه نشريه علمي- پژوهشي ايران 96 درصد،از روش پژوهش کمّی، 4 درصد از روش پژوهش تركيبي بهرهگرفتهاند و فقط يك مقاله با استفاده از روش پژوهش كيفي تدوين و منتشر شده است. در این پژوهش كليه مقالات به شیوه سر شماری، با استفاده از روش تحليل محتوا مورد بررسي قرار گرفتند. يافتهها نشان ميدهند كه اغلب مغالطه¬هاي مورد وصف نه تنها در تمام پژوهشهاي كمّي، بلکه در یک پژوهش كيفي و شش پژوهش تركيبي مورد مطالعه نیز به تناوب مشاهده شده اند. اين نتيجه نياز به رويكرد بديل در عرصه روش شناسي پژوهش را نمايان مي سازد.
واژههای کلیدی: مغالطه روش شناختي، تاکسونومی اسکات، پژوهشهای تربیتی، رئالیسم استعلایی
تمام متن:
PDF
بازدید: 198