سنجش و شناسایی شاخص های پایداری اجتماعی حمل و نقل شهری در شهر اهواز

جغرافیا و توسعه فضای شهری

مقاله 6، دوره 1، شماره 2 - شماره پیاپی 1، اسفند 1393، صفحه 103-115   

نوع مقاله: علمی - پژوهشی

شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/gusd.v1i1.26470

نویسندگان

سعید امانپور؛ هادی علیزاده^*

دانشگاه شهید چمران اهواز

چکیده

هدف اصلی مطالعۀ حاضر سنجش و شناسایی شاخص‌های پایداری اجتماعی حمل‌و‌نقل شهری در شهر اهواز است که دو هدف فرعی شناخت عامل‌ها (شاخص‌های) اصلی پایداری اجتماعی حمل‌و‌نقل شهری و سنجش اولویت این شاخص‌ها در شهر اهواز دنبال شده است. در این راستا، روش‌شناسی پژوهش «توصیفی– تحلیلی» بوده است که از روش پیمایشی به صورت ابزار پرسش‌نامه برای گردآوری داده‌ها استفاده شده است. جامعۀ آماری پژوهش، شهروندان شهر اهواز هستند که برای انتخاب جامعۀ نمونه از بین آن‌ها از روش‌های نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای و تصادفی ساده استفاده شده و سپس با استفاده از فرمول عمومی کوکران، 322 نفر انتخاب شده‌اند. جهت تحلیل داده‌ها نیز متناسب با اهداف پژوهش از آزمون‌های آماری تحلیل عاملی و T در قالب نرم‌افزار SPSS استفاده شده است. برابر با نتایج به-دست‌آمده از تحلیل داده‌های پژوهش، نخست برمبنای تحلیل عاملی متغیرهای 20گانه پژوهش و بر مبنای متغیرهای بارگذاری‌شده، 3 عامل امنیت اجتماعی با درصد واریانس 32/0، رفاه اجتماعی با درصد واریانس 21/0 و عدالت اجتماعی با درصد واریانس 36/0 و مجموع واریانس تجمعی 89/0 به عنوان شاخص‌های اصلی پایداری اجتماعی در حمل‌و‌نقل شهری اهواز شناسایی شدند و سپس، تحلیل میزان اولویت شاخص‌های اصلی شناسایی‌شده از دیدگاه شهروندان بر مبنای تحلیل آماری T نشان داد که شاخص یا عامل عدالت اجتماعی با میزان اختلاف از میانگین پایین 0452/0- دارای وضعیت نامناسبی از لحاظ پایداری اجتماعی در حمل‌و‌نقل شهری در اهواز بوده و به طور متقابل از اولویت بیشتری نسبت به دو شاخص دیگر برای دستیابی به پایداری اجتماعی در حمل‌و‌نقل شهری اهواز را داراست.

کلیدواژه‌ها

حمل ونقل پایدار؛ پایداری اجتماعی؛ شاخص‌های پایداری؛ شهر اهواز

مراجع