سنجش تأثیر شاخص رقابتپذیری GCI بر رشد اقتصادی در کشورهای در حال توسعه و توسعه یافته برگزیده | ||
| اقتصاد و توسعه منطقه ای | ||
| مقاله 2، دوره 23، شماره 12، بهمن 1395، صفحه 65-95 اصل مقاله (569.38 K) | ||
| نوع مقاله: مقالات پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/erd.v23i12.57262 | ||
| نویسندگان | ||
| صادق بافنده ایمان دوست* ؛ علی مفیدی | ||
| دانشگاه پیام نور | ||
| چکیده | ||
| شاخص رقابتپذیری (GCI)، از 113 نشانگر تشکیل شده است. این نشانگرها در 12 رکن نهادها، زیرساخت، فضای کلان اقتصادی، بهداشت و آموزش ابتدایی، آموزش تکمیلی، کارایی بازار کالا، کارایی بازار کار، توسعه بازار مالی، آمادگیهای فناوری، اندازه بازار، تکامل کسب و کار و نوآوری گروهبندی شده است. 12 رکن مذکور نیز در سه زیرشاخص نیازهای اساسی، افزایش دهنده کارایی و نوآوری و عوامل تکامل که سه مرحله اصلی توسعه میباشند، قرارگرفتهاند. در این مطالعه، میزان تأثیر شاخص رقابتپذیری بر رشد اقتصادی کشورهای برگزیده اندازهگیری شده است. برای این کار، داده-های 42 کشور جهان در دوره 2014-2010 بهصورت پانل دیتا جمعآوری و مدل ارائه شده، برآورد گردیده است. نتایج برآورد مدل نشان میدهد که تأثیر نمره شاخص رقابتپذیری بر رشد اقتصادی کشورهای توسعه یافته برگزیده مثبت و معنی دار بوده و میزان آن به ازای 10% افزایش در نمره شاخص رقابتپذیری 32588/17 درصد از رشد اقتصادی است. این مقدار برای کشورهای در حال توسعه برگزیده و نوظهور 49522/15 است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| شاخص رقابت پذیری؛ معادله همگرایی رشد؛ نوآوری؛ رشد اقتصادی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 75,304 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 126,584 |
||