تأملی فقهی در ماده 873 قانون مدنی (تعمیم میراث غرق شدگان و زیرآوارماندگان به سایر مرگ‌های مشتبه) | ||
| فقه و اصول (Fiqh va uṣūl) | ||
| مقاله 1، دوره 44، شماره 2 - شماره پیاپی 89، تابستان 1391، صفحه 63-87 اصل مقاله (253.98 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/fiqh.v1i1.9492 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد براری لاریمی* 1؛ محمد محسنی دهکلانی2 | ||
| 1دانش آموخته مقطع کارشناسی ارشد فقه و مبانی حقوق اسلامی | ||
| 2استادیار دانشگاه مازندران | ||
| چکیده | ||
| شرط ارث بردن وارث از مورِّث خود چنانکه صدر ماده 875 قانون مدنی تصریح کرده، زنده بودن وارث در حین فوت مورِّث است؛ لذا برای آن که کسی از دیگری ارث ببرد، باید حیات او در زمان فوت مورِّث محقق و معلوم باشد؛ اما ماده 873 قانون مدنی مطابق مقررات فقه مدنی از حکم قاعدۀ عدم توارثِ دو نفری که تقدم و تأخر فوت آنان مجهول است، موردی را که سبب فوت آنان غَرَق و هدم باشد، استثناء نموده و هر یک را وارث دیگری شناخته است. این در حالی است که دو استثنای یادشده، مخالف با اصل و قاعدۀ عمومی حاکم بر ارث در فقه و حقوق است؛ بر این اساس سؤالاتی به ذهن متبادر می شود که عمده ترین آن ها، پرسش از ملاک حکم توارث است که سبب شده دو مورد مذکور به عنوان استثناء در نظر گرفته شود؛ و هم چنین این که آیا این حکم قابلیت تعمیم در موارد مشابه را که تقدم و تأخر فوت اشخاص مجهول است، دارد یا خیر؟ با عنایت به اهمیت موضوع و ضرورت بررسی جامع و شفاف آن، پژوهش حاضر با مراجعه به متون فقهی عامه و خاصه از طریق مطالعۀ تطبیقی در حقوق اسلامی سعی نموده دیدگاه مشهور فقها را که تفسیر مضیق از ادله دارند، مورد نقد و بررسی قرار دهد و از رهگذر تضعیف دلایل ایشان و تقویت نظریۀ مخالف، ضرورت اصلاح ماده 873 قانون مدنی را آشکار سازد. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| توارث؛ غرق‌شده ها؛ زیر آوار رفته ها؛ مشتبه بودن تقدم و تأخر فوت؛ ماده 873 قانون مدنی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 11,699 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,907 |
||