تحلیل سطح برخورداری از خدمات عمومی در مقیاس محله ای (مطالعۀ موردی: محله های شهر اصفهان) | ||
| جغرافیاوتوسعه ناحیه ای | ||
| مقاله 7، دوره 16، شماره 2 - شماره پیاپی 31، اسفند 1397، صفحه 153-178 اصل مقاله (846.41 K) | ||
| نوع مقاله: علمی- پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/geography.v16i2.65297 | ||
| نویسندگان | ||
| فرشاد طهماسبی زاده* 1؛ احمد خادم الحسینی2؛ صفر قائد رحمتی3 | ||
| 1آزاد اسلامی واحد نجف آباد | ||
| 2واحد نجف آباد، دانشگاه آزاد اسلامی | ||
| 3دانشگاه تربیت مدرس | ||
| چکیده | ||
| اهداف: انجام مطالعات عدالت محور فضایی و جغرافیایی برای شناخت نابرایری فضایی در شهرها برای ایجاد جامعۀ در خور تعالی انسان یک ضرورت است. محله، کوچکترین سطح تقسیم کالبدی شهر که به طور مستقیم با اساسی ترین نیازهای زندگی انسان در ارتباط است، مهمترین بخش تأثیرپذیر از نابرابری های فضایی می باشد. محله های شهر اصفهان از این قاعده جدا نیستند. هدف این پژوهش تحلیل سطح برخوداری از خدمات عمومی در مقیاس محلهای در محله های شهر اصفهان است. روش: از نظر روششناسی براساس ماهیت از نوع توصیفی _موردی و تحلیلی است. براساس هدف از نوع کاربردی می باشد. به منظور گردآوری اطلاعات از روشهای اسنادی، کتابخانه ای و میدانی و ابزارهای مشاهده، پرسشنامه، آرشیوهای اطلاعاتی شهرداری اصفهان استفاده شده است. به منظور تجزیه و تحلیل دادهها از مدلهای شاخص توسعۀ انسانی (HDI)، آزمون های آمار فضایی، همبستگی فضایی شاخص موران و میانگین نزدیکترین همسایه و تحلیلهای ZONAL در محیط سیستم اطلاعات جغرافیایی (GIS) به صورت ترکیبی بر اساس مدل مفهومی استفاده شده است. یافته ها/ نتایج: نتیجه نشان می دهد که نابرابری در توزیع شاخصهای عدالت فضایی با عملکرد محلهای در بین محله های شهر اصفهان وجود دارد و این نقش مهمی در ایجاد دوگانگی فضایی در شهر اصفهان داشته است. این نابرابری فضایی در درون هر محلۀ شهر نیز وجود دارد. در پهنۀ شهر اصفهان جزیره هایی با سطح برخورداری بالا در مقابل سطح وسیع با برخورداری کم شکل گرفته است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اصفهان؛ محله؛ عدالت اجتماعی؛ عدالت فضایی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,194 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,644 |
||