بررسی مقام «صبر» در متون عرفانی ادب فارسی و راهکارهای عملی آن در روانشناسی مثبت‌گرا | ||
| جُستارهای نوین ادبی | ||
| مقاله 4، دوره 52، شماره 2 - شماره پیاپی 205، 1398، صفحه 79-103 اصل مقاله (720.78 K) | ||
| نوع مقاله: مقالۀ پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jls.v52i2.80298 | ||
| نویسندگان | ||
| وجیهه ربیع؛ سید علی اصغر میرباقری فرد* ؛ سید مرتضی هاشمی باباحیدری | ||
| دانشگاه اصفهان | ||
| چکیده | ||
| انسان معاصر با مشکلات روانی مختلفی روبه رو است. در سال‌های اخیر برخی از روانشناسان در شاخة روانشناسی مثبت گرا برای حل این مشکلات به معنویت توجه و گرایش نشان داده اند. عرفان ایرانی- اسلامی که سنت معنوی شناخته‌شده ای است و بیشتر در قالب متون ادبی بروز و ظهور یافته است به معارف والایی اشاره دارد که می‌توان در پرتو آموزه های روانشناسی جدید برداشت ها و نتایج جدیدی از آن به دست آورد و بین این دو معرفت، تطبیق و مقایسه صورت داد. بررسی متون منثور ادبی که در آن تجربه های عرفانی نمود یافته است و ابعاد معنوی بشر را بازتاب می‌دهد، می‌تواند دستاوردهای عینی و تجربی در اختیار روان شناسان قرار دهد. یکی از موضوعاتی که می‌تواند در این دو حوزه، مقایسه و تطبیق شود، صبر است. بدین‌منظور در نوشتة حاضر تعریف، اهمیت، انواع و درجات مقام عرفانی صبر در متون منثور عرفانی ادب فارسی استخراج شد، جایگاه صبر از منظر روانشناسی و نتایج و پیامدهای عملی آن در زندگی انسان امروز بررسی گردید و مفهوم صبر از دیدگاه این دو معرفت با یکدیگر تطبیق و مقایسه شد. نتایج نشان داد تعاریف صبر و مبانی عملی آن در متون عرفانی در مواردی با تعابیر مختلف صبر در روانشناسی مشابهت و نزدیکی می‌یابد. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| صبر؛ عرفان اسلامی؛ روانشناسی مثبت‌گرا؛ مثنوی معنوی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 4,321 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,358 |
||