حمایت از هنر و پیشبرد انگیزه‌های سیاسی- اقتصادی در دورۀ تیموری؛ مطالعه موردی دورۀ سلطان حسین بایقرا (911-873ق) | ||
| تاریخ و فرهنگ | ||
| مقاله 4، دوره 53، شماره 2 - شماره پیاپی 107، آذر 1400، صفحه 75-98 اصل مقاله (1000.39 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jhistory.2022.40896.0 | ||
| نویسندگان | ||
| فاطمه رضازاده اقدم* 1؛ سیداحمدرضا خضری2؛ رضا ادبی فیروزجائی1 | ||
| 1دانش آموخته کارشناسی ارشد تاریخ و تمدن ملل اسلامی دانشگاه تهران | ||
| 2استاد دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| دوران سلطان حسین بایقرا عصر شکوه هنر دورۀ تیموری است. به دنبال تضعیف قدرت سیاسی و نظامی سلطان حسین بایقرا، حمایت از هنر تقریباً از انحصار سلطان و خانواده سلطنتی خارج شده و در اختیار سران حکومتی و علمای مذهبی قرار گرفت. آنان با دریافت امتیازات مالی گوناگون از سلطان، به‌ویژه سیورغال‌های وسیع و معافیت‌های مالیاتی، روزبه‌روز بر نفوذ سیاسی و اقتصادی خود میافزودند. با روی آوردن سلطان به تمرکزگرایی و اعمال اصلاحاتی در امتیازات مالکان زمینها، هنر به دستاویز مهمی برای حفظ موقعیت سیاسی و مالی سران حکومتی تبدیل شد. این مقاله، با روش توصیفی- تحلیلی، در پی پاسخ به این پرسش اساسی است که حاکمان و درباریان (حامیان هنر) این دوره چه اهدافی را در حمایت از هنر دنبال میکردند؟ یافتههای مقاله نشان می‌دهد ترس از عزل و مصادره، مهمترین انگیزۀ حامیان در حمایت از هنر به‌ویژه معماری محسوب میشد. آنان با وقف املاک خود برای طرحهای هنری و حمایت از هنرمندان، علاوه بر کسب سود مالی فراوان، ثروت خود را از خطر مصادره مصون داشته و در جلب رضایت سلطان، گامی مهم برمیداشتند. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| هنر دورۀ تیموری؛ سلطان حسین بایقرا؛ کارکرد سیاسی هنر؛ کارکرد اقتصادی هنر | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,300 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,771 |
||