اشراف چندگانه در ساختار کافت در زبانهای فارسی باستان و فارسی میانۀ زردشتی | ||
| زبانشناسی و گویش های خراسان | ||
| مقاله 8، دوره 14، شماره 4 - شماره پیاپی 29، زمستان 1401، صفحه 229-254 اصل مقاله (1.06 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jlkd.2023.79226.1131 | ||
| نویسندگان | ||
| سید مهدی ساداتی نوش آبادی1؛ نرجس بانو صبوری* 2 | ||
| 1دکتری زبانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران | ||
| 2دانشیار زبانشناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| در این پژوهش، ساختار کافت در دو زبان ایرانی پیش از اسلام؛ زبان فارسی باستان و فارسی میانۀ زردشتی با استفاده از رویکرد ادغام متقارن و اشراف چندگانه تحلیل و بررسی میشود. بدین منظور، نخست ساختار کافت و ویژگیهای آن معرفی میشود و سپس به بررسی کافت در زبان فارسی باستان و فارسی میانۀ زردشتی بر اساس رویکرد چیتکو (ب 2011 و 2012) پرداخته میشود. بر اساس این پژوهش، بررسی نمونههای زبانی جمعآوری شده از زبان فارسی باستان که دارای ساختار کافت هستند، نشان میدهد که نوع حذف ساختاری مشاهدهشده در این زبان با تعریف کافت متفاوت است. در ساختار کافت وجود دو همپایه در جمله لازم است اما در نمونههای زبانی یافتشده از فارسی باستان، شاهد وجود یک جمله هستیم که در آن قلب نحوی مشاهده میشود بهگونهای که ساختاری که حذف سازه در داخل آن انجام شده است، خود یک سازۀ واحد (گروه اسمی مفعول) است. بررسی نمونههای زبانی از فارسی میانۀ زردشتی که دارای ساختار کافت هستند، نشاندهندۀ این است که یکسان بودن زمان، جهت، نمود فعل و همچنین فعل واژگانی در همپایهها در ساختار کافت و عدم امکان وجود ارزشهای مختلف برای این مشخصهها در هم پایهها میتواند دلیلی بر ادغام متقارن هستۀ زمان، هستۀ نمود، هستۀ فعلی کوچک و هستۀ فعل واژگانی و اشتراک آنها بین همپایهها در ساختار کافت در زبان فارسی میانه باشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| کافت؛ ادغام متقارن؛ اشراف چندگانه؛ فارسی باستان؛ فارسی میانۀ زردشتی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,500 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,483 |
||