بررسی پاسخ عملکرد دانه گندم (Triticum aestivum L.) به محلولپاشی با باکتری آزوسپیریلوم، هورمون بنزیل آمینو پورین و روی | ||
| پژوهشهای زراعی ایران | ||
| مقاله 4، دوره 22، شماره 4 - شماره پیاپی 76، زمستان 1403، صفحه 401-418 اصل مقاله (1.19 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jcesc.2024.86853.1309 | ||
| نویسنده | ||
| محمد جواد زارع* | ||
| گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران | ||
| چکیده | ||
| بخش قابلتوجهی از گندم تحت شرایط دیم تولید میشود. بنابراین، حفظ عملکرد و افزایش کیفی دانه گندم تحت کشت دیم ضروری است. دو آزمایش مزرعهای جهت ارزیابی تأثیر محلولپاشی با روی، هورمون بنزیل آمینو پورین و محلولپاشی با باکتری آزوسپیریلوم بر گندم رقم سرداری تحت کشت دیم انجام گرفت. در آزمایش اول که بهصورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح بلوک کامل تصادفی اجرا گردید، تأثیر چهار سطح روی (0، 0.2، 0.3 و 0.4 درصد) و دو سطح هورمون (0 و 10 میلیگرم در لیتر) بر عملکرد و محتوای روی دانه بررسی گردید. محلولپاشی پس از مرحله گردهافشانی انجام گرفت. براساس بهترین ترکیب تیماری حاصل از آزمایش اول، تأثیر کاربرد 0.3 درصد روی بهتنهایی و یا در انواع ترکیبهای مختلف با آزوسپیریلوم برازیلنس و بنزیل آمینو پورین در سال زراعی 1402-1401 در آزمایشی فاکتوریل بر پایه طرح بلوک کامل تصادفی و در سه تکرار مورد ارزیابی قرار گرفت. تأثیر هورمون بر افزایش عملکرد فقط در سال اول انجام آزمایش معنیدار بود. میزان عملکرد دانه تحت کاربرد غلظتهای 0، 0.2، 0.3 و 0.4 درصد روی بهترتیب 2673، 2930، 2997 و 3086 کیلوگرم دانه در هکتار بود. محلولپاشی با روی، محتوای روی دانه را از 23.3 (شاهد) به 27.9 میلیگرم در کیلوگرم افزایش داد. در بررسی نتایج تلفیق هورمون با روی و باکتری، بیشترین میزان عملکرد دانه از تلفیق باکتری با روی حاصل گردید. بنابراین، کاربرد باکتری و روی از طریق محلولپاشی جهت افزایش عملکرد و محتوای روی گندم میتواند مورد توجه قرار گیرد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| دیمکاری؛ عملکرد و اجزای عملکرد دانه؛ محتوای روی دانه؛ محلولپاشی برگی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,991 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,231 |
||