مطالعه محیط رسوب گذاری و زیست چینه نگاری بخش بالایی سازند سروک در میدان نفتی اهواز (چاه شماره 63) | ||
| رخسارههای رسوبی | ||
| مقاله 1، دوره 7، شماره 2، 1393، صفحه 158-177 اصل مقاله (2.25 M) | ||
| نوع مقاله: مقالات پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/sed.facies.v7i2.23441 | ||
| نویسندگان | ||
| محبوبه امیدوار؛ حمزه مهرابی* ؛ فرشته سجادی | ||
| دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| توالیهای کربناته سازند سروک از آلبین پسین تا تورونین میانی در بخشهای مختلف منطقه جنوب غربی ایران و خلیج فارس نهشته شده اند و به همراه سازند کربناتی ایلام دومین مخزن نفتی بزرگ ایران به شمار می روند. به منظور تعیین محیط رسوب گذاری، مطالعات رخساره ای بر روی توالیهای این سازند در چاه شماره 63 واقع در بخش غربی میدان نفتی اهواز آن انجام شده است. از دیدگاه سنگ شناختی، بخش بالایی سازند سروک در این چاه شامل سنگ آهکهای تمیز تا آرژیلی است که در قسمتهایی، به طور بخشی دولومیتی شده اند. بر این اساس تعداد 15 رخساره میکروسکپی در 6 کمربند رخساره ای در این سازند معرفی گردیده اند. بر اساس آنالیزهای رخساره ای انجام شده برای سازند سروک در این میدان، محیط رسوبی رمپ کربناته کم شیب معرفی شده و توزیع رخساره ها و مجموعه های رخساره ای در الگوی مذکور مورد بررسی قرار گرفته است. آنالیزهای فراوانی با ترسیم نمودار دایره ای برای بررسی فراوانی رخساره های مختلف انجام گرفته اند. مطالعات زیست چینه ای انجام شده بر روی میکروفسیلهای موجود، به معرفی سه زون زیستی در فواصل مورد مطالعه از سازند سروک منجر گردیده اند که عبارتند از زون زیستی تجمعی Nezzazata–Alveolinids به سن نسبی سنومانین، زون فراوانی خرده های رودیستی (Rudist debris) به سن نسبی سنومانین ـ تورونین و زون تجمعی Moncharmontia apenninica-Nezzazatinella-Dicyclina به سن نسبی تورونین. بایوزونهای شناسایی شده با زونهای زیستی Wynd (1965) مقایسه گردیده اند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| سازند سروک؛ ریزرخساره؛ بایوزون؛ آنالیز فراوانی؛ میدان اهواز | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,533 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,352 |
||