بررسی خواص فیزیکوشیمیایی موسیلاژ بامیه و مقایسه کارآیی استخراج دو روش حلال و فوق بحرانی | ||
| مجله پژوهشهای علوم و صنایع غذایی ایران | ||
| مقاله 13، دوره 17، شماره 2 - شماره پیاپی 68، خرداد و تیر 1400، صفحه 379-392 اصل مقاله (746.02 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/ifstrj.2020.39267 | ||
| نویسندگان | ||
| فاطمه کرانی؛ جواد سرگلزایی* | ||
| گروه مهندسی شیمی، دانشکده مهندسی، دانشگاه فردوسی مشهد، ایران | ||
| چکیده | ||
| خواص درمانی بامیه از پلیساکاریدهای موجود در غلاف میباشد که قسمت اعظم آن در بخش لزجی گیاه وجود دارد و موسیلاژ خوانده میشود. بخش اعظم موسیلاژ از کربوهیدراتها تشکیل شده است و خاصیت اصلی آن در مواجه شدن با مولکولهای آب است که بهصورت ژل در میآید و در صنایع مختلف کاربرد دارد. موسیلاژ در صنایع غذایی بهعنوان پایدارکننده و امولسیفایر کاربرد دارد و در صنایع داروسازی برای کنترل آزادسازی قرصها و تولید شربت استفاده میشود. هدف از این تحقیق بهینهسازی شرایط استخراج موسیلاژ از بامیه به دو روش حلال و روش فوق بحرانی جهت یافتن نقاط بهینه استخراج میباشد. بهمنظور بهدست آوردن مدل ریاضی و یافتن بیشترین تأثیر پارامترها بر پاسخ از روش سطح پاسخ استفاده شده است. در روش استخراج با حلال متغیرهای دما، زمان و نسبت حلال به ماده جامد برای رسیدن به حداکثر میزان بازده، بهترتیب ˚C 60، min 224 و 48 بهدست آمدند و دما و نسبت حلال به ماده جامد بهترتیب بیشترین تأثیر را بر بازده استخراج داشت. در روش استخراج فوق بحرانی دما، فشار و زمان بهعنوان متغیرهای مستقل در نظر گرفته شدند و برای رسیدن به حداکثر بازده بهترتیب ˚C 50، bar 5/25 و min 135 بهدست آمد. میزان بازده موسیلاژ استخراجی در نقطه بهینه در روش استخراج با حلال 42/5 و در روش فوق بحرانی 69/1 درصد بود. درصد بازده استخراج موسیلاژ در روش فوق بحرانی کمتر از روش خیساندن شد، اما میزان حلال مصرفی و زمان استخراج در روش خیساندن بیشتر از روش فوق بحرانی بود. عصاره حاصل از روش فوق بحرانی توسط GC-MS آنالیز شد و نتیجه حاکی از حضور پلیساکاریدها در نمونه میباشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| گیاه بامیه؛ بهینهسازی؛ حلال؛ فوق بحرانی؛ پلیساکارید | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,502 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,402 |
||