نهایت تاریخ در مکتب ابنعربی با جلوههای اسمائی انبیاء | ||
| جستارهایی در فلسفه و کلام | ||
| مقاله 4، دوره 52، شماره 1 - شماره پیاپی 104، شهریور 1399، صفحه 67-86 اصل مقاله (660.66 K) | ||
| نوع مقاله: علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/epk.2020.40110 | ||
| نویسندگان | ||
| منصوره شایسته1؛ رضا الهیمنش* 2؛ مجید کافی3 | ||
| 1دانش آموخته دکتری دانشگاه ادیان و مذاهب قم | ||
| 2استادیار دانشگاه ادیان و مذاهب قم | ||
| 3عضو هیئت علمی پژوهشگاه حوزه و دانشگاه | ||
| چکیده | ||
| چکیده مطالعۀ اسلام بهویژه از منظر عرفانی، نمایانگر این حقیقت است که تاریخ همانند پدیدههای جهان، هدفمند بهسمت جامعۀ جهانی توحیدی در رجوع به حق تکامل مییابد. سیر آن از جنبۀ خلقی (اختیار انسانها) دچار فرازونشیب و از جنبۀ حقی پیوسته رو به کمال است. در این پژوهش چگونگی این تحول از نگاه ابنعربی به شیوۀ توصیفیتحلیلی بررسی شده است. از دیدگاه او، تجلی ذات حق از وراء حجاب اسما است، خلقت با نظام آسمائی شکل گرفته و جامعه نیز تابع این نظام است. بهدلیل تفاوت اسما در کلیت و جزئیت، مظاهرشان نیز متفاوت است. جامعه نیز در تکامل خویش بهسوی کلیترین اسما سیر میکند و سیردهندۀ اصلی آن از جنبۀ یلیالحقی، انبیا هستند. تشکیل مدینۀ فاضله از نگاه ابنعربی در صلاحیت انبیا و اوصیاء آنهاست. مهمترین ادوار تاریخ با انبیاء اولوالعزم شکل میگیرد و هر نبی بهدلیل تفاوت رتبه، جامعه را تا مظهریت اسم خود ارتقا میبخشد. پیامبر خاتم(ص) مظهر اسم جامع الله بوده است، با ختم نبوت دوران ولایت (ظهور اسرار باطنی دین) آغاز و بهتدریج به خاتم ولایت و جامعۀ آرمانی منتهی میشود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ابنعربی؛ اسماءالله؛ نهایت تاریخ؛ جامعۀ آرمانی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,174 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,598 |
||