بررسی توزیع جغرافیایی ناهنجاری‌های ترافیکی در مناطق شهر مشهد

جغرافیا و توسعه فضای شهری

مقاله 3، دوره 2، شماره 2 - شماره پیاپی 3، اسفند 1394، صفحه 27-38   

نوع مقاله: علمی - پژوهشی

شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/gusd.v2i2.22529

نویسندگان

عزت اله مافی¹؛ هومن شاداب مهر^{* 2}

¹دانشگاه فردوسی مشهد

²دانشگاه فردوسی مشهد- واحد بین الملل

چکیده

ناهنجاری‌های ترافیکی نمادی از فرهنگ ترافیک حاکم بر جامعه و عامل تحمیل هزینه‌های سنگینی به جامعه هستند. هدف از این پژوهش، تعیین توزیع جغرافیایی ناهنجاری‌های ترافیکی در شهر مشهد و یافتن ارتباطی منطقی بین خصوصیات جغرافیایی مناطق و میزان وقوع ناهنجاری‌های ترافیکی است. مبنای نظری پژوهش، نظریۀ رشد هوشمند شهری و روش پژوهش، توصیفی‌تحلیلی است. شمارش ناهنجاری‌های ترافیکی در اسفندماه سال 1391 به کمک روش فیلمبرداری انجام شده و اطلاعات حجم ترافیک از بانک اطلاعاتی سیستم یکپارچه کنترل هوشمند چراغ‌های راهنمایی شهر مشهد به‌دست آمده است. نمونۀ آماری تحقیق شامل 26 تقاطع از مجموع 189 تقاطع مجهز به چراغ فرماندهی در شهر مشهد است که نرخ وقوع دو نوع از ناهنجاری‌های عمدۀ ترافیکی در آن‌ها تعیین شده است. بررسی ارتباط بین خصوصیات مناطق با ناهنجاری‌های ترافیکی به کمک نرم‌افزار SPSS انجام شده است. نتایج تحقیق نشان می‌دهد توزیع جغرافیایی ناهنجاری‌های ترافیکی در مناطق مختلف شهر مشهد یکسان نیست و از نظر نرخ وقوع ناهنجاری ترافیکی در ساعت، رتبۀ اول تا سوم به‌ترتیب مربوط به مناطق 4، ثامن و 6 است. همچنین مشخص شد بین نرخ وقوع ناهنجاری‌های ترافیکی با تراکم جمعیتِ منطقه رابطه‌ای مستقیم وجود دارد.

کلیدواژه‌ها

ناهنجاری‌های ترافیکی؛ رشد هوشمند؛ فرهنگ ترافیک؛ توزیع جغرافیایی؛ شهر مشهد

مراجع