آسیب شناسی آثار معماری ایران از ظهور اسلام تا قرن هفتم هجری | ||
| تاریخ و فرهنگ | ||
| مقاله 4، دوره 44، شماره 1 - شماره پیاپی 88، 1391 اصل مقاله (375.89 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/history.v0i0.12069 | ||
| نویسندگان | ||
| سیده نرگس تنهایی* ؛ عبدالرحیم قنوات؛ مریم معزی | ||
| ایران | ||
| چکیده | ||
| عواملی را که در آسیب رساندن و تخریب بناهای تاریخی ایران نقش داشته است، می توان به دو دسته تقسیم کرد: نخست، پدیده هایی طبیعی همچون سیل، زلزله، قحط و خشکسالی، و دوم، رفتارهای انسانی که گاه خواسته و گاه ناخواسته، خسارت هایی را به بناهای تاریخی وارد ساخته است. سیاست های نادرست حاکمان که معمولاً منجر به بروز جنگ و درگیری شده، کشمکش و نزاع میان پیروان فرق و مذاهب گوناگون، وضعیت نامناسب اقتصادی جامعه و از دست رفتن جنبه کاربردی برخی از بناها، از جمله عوامل انسانی است که در صدمه و آسیب رساندن به بناهای تاریخی نقشی مؤثر داشته‌اند. این مقاله به عوامل تخریب کننده آثار معماری ایران در عصر اسلامی تا برآمدن مغولان (سده 7 ق) پرداخته است. این کار با جستجو در منابع تاریخی، جغرافیایی و ادبی و تکیه بر گزارش های موجود در این آثار صورت پذیرفته است. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| معماری ایران؛ عوامل مخرب؛ بلایای طبیعی؛ درگیری‌های سیاسی؛ منازعات مذهبی | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,890 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,672 |
||