تحول سازوکار صورت منطقی از نظریه اصلها و پارامترها تا برنامه کمینهگرا | ||
| زبانشناسی و گویش های خراسان | ||
| مقاله 5، دوره 3، شماره 5، 1390 اصل مقاله (301.64 K) | ||
| نوع مقاله: علمی - پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/lj.v3i5.18479 | ||
| نویسندگان | ||
| سعید فکری* ؛ ضیاء موحد؛ نادر جهانگیری | ||
| دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| چکیده | ||
| صورت منطقی در دو نظریه متاخر چامسکی ـ نظریه اصلها و پارامترها وبرنامه کمینه گرا -، سطحی از دستور است که به آن نحو پنهان گفته میشود. این سطح با الگوگیری از منطق محمولات عهده دار تعبیر ساختهایی نحوی در سطح معنای منطقی است. صورت منطقی برخلاف منطق محمولات مبتنی بر اصلها و قاعدههای نحوی است و به همین دلیل به آن صورت منطقی گفته میشود. صورت منطقی هر چند به تعبیر سازه برحسب دامنه ، میپردازد؛ اما بخش کامل معنایی نیست و معنای نهایی جمله با توجه به عوامل چندگانه معنایی تعیین میشود که صورت منطقی تنها یکی از آنهاست. صورت منطقی دارای دو روش متفاوت تعبیری در نظریه اصلها و پارامترها و برنامه کمینه گراست. این مقاله با بررسی این موضوع در دو زیر بخش جداگانه، چنین نتیجه گیری کرده است که قاعده اصلی در نظریه اصلها و پارامترها ـ قاعده ارتقاء ـ توانایی تعبیر همه ساختهای دارای سور را ندارد. اما برنامه کمینه گرا علاوه بر اینکه چنین سازههایی را میتواند تعبیر کند از روشهای کمتری هم استفاده میکند؛ بنابراین نسبت به نظریه نخست، کارآمدتر است | ||
| کلیدواژهها | ||
| صورت منطقی؛ دامنه؛ سازه فرمانی؛ نحو پنهان | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,807 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,139 |
||