مناسبات وزیران و امیران در عصر تیموری (بررسی موردی رابطه غیاث الدین پیر احمد خوافی با امیران و وزیران تیموری) | ||
| تاریخ و فرهنگ | ||
| مقاله 2، دوره 44، شماره 2 - شماره پیاپی 89، 1391 اصل مقاله (171.42 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/history.v0i0.22944 | ||
| نویسندگان | ||
| مریم اورعی قدیری* 1؛ عبدالرحیم قنوات2؛ جواد عباسی2 | ||
| 1فردوسی مشهد | ||
| 2دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| چکیده | ||
| در دوره تیموری، امیران اغلب ترک- مغول، و وزیران ایرانی بودند. عدم تمایز بین امور لشکری و کشوری و قدرت و اقتدار امیران و کوشش دیوانسالاران ایرانی برای حفظ منافع خود، زمینه کشمکش و رقابتی دائم را بین آنان فراهم ساخته بود. دوره طولانی وزارت خواجه غیاث الدین پیراحمد خوافی(م857ق)، از وزرای معروف شاهرخ تیموری، که توانست در برابر امیران موقعیت خود را حفظ کند، در تاریخ تیموریان حایز اهمیت بسیار است. در این مقاله مناسبات دو نهاد وزارت و امارت، با تأکید بر وزارت خواجه غیاث الدین پیراحمد، مورد بررسی خواهد گرفت. | ||
| کلیدواژهها | ||
| وزارت؛ امارت؛ امرای تیموری؛ پیراحمد خوافی | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,114 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,588 |
||