مطالعات رسوب شناسی رودخانه های مطرآباد و صلح آباد، حوضه آبریز نوبهار، ایران مرکزی | ||
| رخسارههای رسوبی | ||
| مقاله 3، دوره 5، شماره 2، 1391، صفحه 169-184 اصل مقاله (12.51 M) | ||
| نوع مقاله: مقالات پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/sed.facies.v5i2.12766 | ||
| نویسندگان | ||
| مهدی رضا پورسلطانی* ؛ مصطفی معینی صالح | ||
| چکیده | ||
| حوضه آبریز نوبهار در جنوب استان خراسان رضوی واقع است. از نظر ساختار زمین شناسی، منطقه مورد مطالعه بخشی از پهنه ایران مرکزی محسوب می گردد. واحدهای سنگی منطقه از نظر سنی متعلق به اواخر دوران مزوزوئیک و سنوزوئیک می باشند. حوضه آبریز نوبهار دارای چندین کانال بوده، که از این میان، فقط دو کانال اصلی، مطرآباد و صلح آباد مورد مطالعه قرار گرفته اند. رودخانه های مذکور به طور عمده از نوع بریده بریده اند، که نشانگر شیب زیاد، قدرت بالای جریان و سیلابهای کوتاه مدت می باشد. در مجموع، دو مجموعه رخساره رسوبی، شامل چهار رخساره گراولی (Gcm، Gci، Gmm و Gmg)، دو رخساره ماسه ای (Sp و Sh) و سه عنصر ساختاری (SB، SG و LA) شناسایی شده اند. بر اساس رخساره های رسوبی و عناصر ساختاری شناسایی شده سه مدل رسوبی، شامل رودخانه بریده بریده گراولی با رسوبات جریانهای ثقلی، رودخانه مآندری با بار گراولی و رودخانه مآندری با بار ماسه ای پیشنهاد شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| حوضه آبریز نوبهار؛ رخساره های رسوبی؛ عناصر ساختاری؛ ایران مرکزی | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,185 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,990 |
||