راهکارهای برطرف کردن التقای واکه‌ها در زبان فارسی | ||
| زبانشناسی و گویش های خراسان | ||
| مقاله 1، دوره 7، شماره 12، 1394، صفحه 79-100 اصل مقاله (506.73 K) | ||
| نوع مقاله: علمی - پژ‍وهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/lj.v7i12.48166 | ||
| نویسنده | ||
| بشیر جم* | ||
| دانشگاه شهرکرد | ||
| چکیده | ||
| التقای واکه‌ها هنگامی روی می‌دهد که در دو هجای مجاور، هجای سمت چپ فاقد پایانه و هجای سمت راست فاقد آغازه باشد. التقای واکه‌ها در بازنمایی واجی یا در یک مرحله میانی بین بازنمایی واجی و بازنمایی آوایی رخ می‌دهد. انتظار می‌رود که این پدیده در هر زبانی وجود داشته باشد. ولی برطرف کردن آن فقط در زبان‌هایی که وجود آغازه در آنها ضروری است الزامی می‌باشد. التقای واکه‌ها معمولاً با بهره‌گیری از پنج راهکار برطـرف مـی‌شود: درج همـخوان میـانجی، حذف یکی از واکه‌ها، ادغام دو واکه، تشکیل غلت و سرانجام تبدیل دو واکه به یک واکۀ مرکب. در این پژوهش توصیفی- تحلیلی شرایط و امکان رخداد هر پنج راهکار در زبان پارسی مورد بررسی قرار گرفته و فقط آن راه‌کارهایی که در این زبان رایج هستند، با بهره‌گیری از نظریۀ بهینگی (پرینس و اسمولنسکی، 2004 /1993) تبیین شده‌اند. هدف این مقاله دست‌یابی به یک رتبه‌بندی دربرگیرندۀ نهایی از محدودیت‌های مختلف بوده که تبیین کنندۀ همۀ راهکارهای رایج در برطرف کردن التقای واکه‌ها در زبان پارسی باشد. نتایج این پژوهش بالغ بر ده مورد است که هر یک واقعیتی را پیرامون فرایندها و راهکارهای رایج در برطرف کردن التقای واکه‌ها در زبان پارسی بیان می‌کند. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| (برطرف کردن) التقای واکه‌ها؛ درج همـخوان میـانجی؛ حذف واکه؛ ادغام واکه‌ها؛ تشکیل غلت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,903 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,301 |
||