رویکردهای عمده در آموزش خواندن و نقش آنها در «آموزش نوین زبان فارسی»

زبانشناسی و گویش های خراسان

مقاله 4، دوره 7، شماره 13، 1394، صفحه 61-88   

نوع مقاله: علمی - پژ‍وهشی

شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/lj.v7i13.53333

نویسندگان

احمد صفارمقدم¹؛ حوریه احدی^{* 2}

¹‍‍‍پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی

²پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی

چکیده

به‌‌دلیل اهمیت خواندن، رویکردهای عمده ای در طی چند دهۀ گذشته برای آموزش آن پدید آمده که می توان با بررسی فرایندهای مربوط بینش بهتری نسبت به آنها کسب نمود. همزمان با مطالعات نظری، منابع درسی ویژۀ خواندن و یا مجموعه هایی برای آموزش هر چهار مهارت شنیدن، گفتن، خواندن و نوشتن فارسی به غیرفارسی زبانان تدوین گردیده که در بالا بردن کیفیت آموزش و یادگیری زبان فارسی در سطح جهان از اهمیت خاصی برخوردارند. بررسی و ارزیابی این منابع می تواند در شناخت بیشتر مبانی نظری و ارتقاء شیوه‌های آموزش زبان فارسی تأثیرگذار باشد. در بررسی حاضر که به شیوۀ توصیفی- تحلیلی و با هدف ارتقاء آموزش زبان فارسی به غیرفارسی‌زبانان انجام گرفته، ابتدا به یافته های مهم در حوزۀ خواندن، از جمله فرایندهای دخیل در این حوزه پرداخته شده و سپس رویکرد های عمدۀ خواندن، یعنی سه رویکرد پایین به بالا، بالا به پایین و تعاملی مورد بحث قرار گرفته است. در پایان، «آموزش نوین زبان فارسی» (قبول، 1390)، که جدیدترین مجموعة آموزشی به‌شمار می آید، براساس انگارۀ خواندن نیل اندرسون (1994) بررسی و تحلیل گردیده است. نتیجۀ بررسی بر همخوانی پنج جلد مجموعه با اصول اندرسون به نسبت‌های متفاوت دلالت دارد.

کلیدواژه‌ها

مهارت خواندن؛ فرایندهای دخیل در خواندن؛ رویکردهای پایین به بالا؛ بالا به پایین و تعاملی

مراجع