زیست چینه نگاری سازند آب ‌تلخ بر اساس نانوفسیلهای آهکی در شرق حوضه کپه‌داغ برش چینه‌شناسی پادها (جنوب شرق مشهد)

رخساره‌های رسوبی

مقاله 3، دوره 7، شماره 1، 1393، صفحه 65-82   

نوع مقاله: مقالات پژوهشی

شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/sed.facies.v7i1.18226

نویسندگان

فریبا فروغی^{* 1}؛ انوشیروان لطفعلی کنی²؛ محمد وحیدی نیا³

¹مدیریت اکتشاف نفت

²دانشگاه شهید بهشتی

³دانشگاه فردوسی مشهد

چکیده

حوضه رسوبی کپه‌داغ در شمال و شمال ‌شرق ایران واقع شده و شامل توالیهای دریایی ژوراسیک تا نئوژن می‌باشد. سازند آب‌تلخ یکی از واحدهای سنگی کرتاسه در این حوضه است که بیشترین ضخامت را در شرق این حوضه به خود اختصاص داده است. سنگ شناسی این سازند شامل مارنهای خاکستری تا سبز و آبی و مارنهای سیلتی بوده که به صورت هم‌شیب و پیوسته بر روی آخرین واحد سنگ آهک گل‌سفیدی به رنگ سفید تا نخودی سازند آب دراز قرار گرفته و خود توسط ماسه سنگها، مارنها و سنگ آهکهای زرد تا خاکستری رنگ سازند نیزار، به صورت هم‌شیب پوشیده می‌شوند. این سازند از لحاظ نانوفسیلهای آهکی دارای فراوانی و غنای بسیار زیاد بوده و حاوی جامعه فسیلی قلمرو تتیس می‌باشد. برای مطالعه نانوفسیلها، تعداد 268 نمونه از توالیهای رسوبی سازندهای آب دراز، آب تلخ و نیزار در برش پادها برداشت شده است. ضخامت سازند آب تلخ در این برش 5/974 متر اندازه گیری شده است. در این مطالعات، 114 گونه نانوفسیلی از 49 جنس و 17 خانواده شناسایی شده است. برای زیست چینه نگاری برش پادها از الگوی تصحیح شده Sissingh (1977) توسط Perch-Nielsen (1985) و الگوی Burnett (1998) استفاده شده است. بیوزونهای نانوفسیلی سازند آب‌تلخ، به ترتیب از قاعده تا رأس شامل بخشی از CC19، CC20، CC21، CC22 و احتمالاً بخشی از CC23a، از الگوی تصحیح شده Sissingh (1977) و بخشی از زیرزون UC14dTP و زیرزونهای UC15bTP، UC15cTP، UC15dTP و احتمالاً بخشی از بیوزون UC16 از الگوی Burnett (1998) می‌باشند. بدین ترتیب برای سازند آب‌تلخ در برش چینه‌شناسی پادها، سن انتهای کامپانین پیشین تا انتهایی ترین بخش کامپانین پسین پیشنهاد می‌شود.

کلیدواژه‌ها

پادها؛ سازند آب‌تلخ؛ کپه‌داغ؛ زیست چینه نگاری؛ کامپانین؛ کرتاسه

مراجع