روش عقلی و گرایش فلسفی در تفسیر قرآن صدرالمتألهین

جستارهایی در فلسفه و کلام

مقاله 6، دوره 42، شماره 1 - شماره پیاپی 84، 1389، صفحه 148-172   

نوع مقاله: علمی پژوهشی

شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/philosophy.v42i1.11243

نویسنده

ناصر محمدی^*

چکیده

به رغم آن که در این مقـاله سخـن از فیلسوفی مفسّر است، امـا روش تفسیـری صدرالمتأهلین، جامع است و او از روش های عقلی، نقلی و شهودی در تفسیر خود سود برده است. در ناحیة گرایش های تفسیری نیز، هر چند گرایش غالب در تفسیر او، گرایش فلسفی – عرفانی است؛ اما گرایش حکمی نام شایسته این گرایش غالب است، زیرا به همان میزان که فلسفة او متعالی و بالمآل حکمی و متفاوت از سایر فلسفه های رایج است، تفسیر او نیز، تفسیر متعالی و در نتیجه حکمی و از سایر تفسیرها متمایز است.
در این مقاله از چیستی تفسیر فلسفی به عنوان گرایشی تفسیری و معنای درست آن در نزد ملاصدرا به تفصیل سخن به میان آمده است.

کلیدواژه‌ها

تفسیر عقلی: گرایش فلسفی: صدرالمتألهین: حکمی: متعالی

مراجع