ارزیابی عوامل مؤثر بر توسعه گردشگری محوطههای باستانی- تاریخی (رویکرد فازی) | ||
| تاریخ و فرهنگ | ||
| مقاله 1، دوره 49، شماره 2 - شماره پیاپی 99، آذر 1396، صفحه 9-32 اصل مقاله (362.81 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jhc.v49i2.73024 | ||
| نویسندگان | ||
| حمید ضرغام بروجنی* 1؛ فاطمه عزیزی2 | ||
| 1دانشگاه علامه طباطبائی | ||
| 2علامه طباطبائی | ||
| چکیده | ||
| میراث فرهنگی از مهمترین منابع پایهٔ گردشگری و زمینهساز انواع دیگر این صنعت است. از میان این میراث، محوطههای باستانی و تاریخی رایجترین منبع هستند. پژوهش کنونی به مدد شناسایی عوامل مؤثر بر توسعهٔ این نوع گردشگری و اولویتبندی این عوامل بر اساس روش بهینهسازی چندمعیاره و راهحل توافقی فازی، در پی ارائه راهکارهایی جهت توسعهٔ گردشگری محوطههای باستانی و تاریخی است. این پژوهش با روشی توصیفی ابتدا به بررسی ادبیات تحقیق میپردازد و سپس بر مبنای روشهای دلفی فازی و روش VIKOR فازی، عوامل مؤثر بر توسعه گردشگری این محوطهها را بررسی و اولویتبندی کرده است. نتایج این پژوهش نشان میدهد که «مشارکت بخش خصوصی و دولتی»، «وضعیت زیرساختهای محوطههای تاریخی»، «آموزش مردم محلی در مورد اهمیت محوطههای تاریخی»، «پژوهش مستمر در زمینه محوطههای تاریخی» و «پایش مداوم آنها»، به ترتیب پنج عامل اصلی مؤثر بر توسعه گردشگری محوطههای تاریخی هستند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| محوطههای باستانی؛ روش دلفی فازی؛ راهحل توافقی (VIKOR) فازی؛ بهینهسازی چند معیاره | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,199 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,607 |
||