نقد و تحلیل رویکرد محققان در ادعای شکلگیری فرقه مؤمن شاهی | ||
| تاریخ و فرهنگ | ||
| مقاله 3، دوره 49، شماره 2 - شماره پیاپی 99، آذر 1396، صفحه 133-152 اصل مقاله (234.61 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jhc.v49i2.73716 | ||
| نویسندگان | ||
| معصومه خورشیدی* 1؛ عبدالله ناصری طاهری2؛ سینا فروزش1 | ||
| 1دانشگاه آزاد اسلامی، واحدعلوم تحقیقات تهران | ||
| 2دانشگاه الزهرا تهران | ||
| چکیده | ||
| پس از سقوط الموت و مرگ خورشاه، کار اسماعیلیان نزاری به پایان نرسید، بلکه فرزند او، شمسالدین محمد، به همراه پیروانش به آذربایجان رفت و از آن پس دوران ستر امامان نزاری آغاز شد. پس از آن به سبب شرایط خاص سیاسیِ پیروان این طریقت، شناسایی امامان آنها از داعیان مشکل بود. فقدان منابع و اطلاعات کافی، این ذهنیت را برای پژوهشگران به وجود آورد که انشعابی با عنوان مؤمنشاهی و قاسمشاهی در این دوران شکل گرفته است. این که بر اساس کدام مبانی نظری، پژوهشگران به ایجاد چنین انشعابی در این فرقه معتقد شدهاند و آیا این انشعاب فقط در سطح نام دو امام اسماعیلی است یا در مبانی و مبادی فکری و اعتقادی آنها، موضوع اصلی این پژوهش است. این پژوهش برآن است تا با نگاهی عینی به وقایع و حوادث مستند تاریخی و اطلاعاتی که به صورت میدانی گردآوری شده است، به تبیین تاریخی موضوع بپردازد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اسماعیلیان نزاری؛ مؤمنشاهی؛ قاسم شاهی؛ انجدان | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,100 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,827 |
||