بررسی تأثیر سناریوهای ساختار فضایی شهر بر آلودگی هوا (نمونه مورد مطالعه: شهر تهران) | ||
| جغرافیا و توسعه فضای شهری | ||
| مقاله 13، دوره 5، شماره 1 - شماره پیاپی 8، شهریور 1397، صفحه 261-280 اصل مقاله (1.79 M) | ||
| نوع مقاله: علمی - پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/gusd.v5i1.73356 | ||
| نویسندگان | ||
| مصطفی قدمی* 1؛ هادی عبداله وند2 | ||
| 1دانشگاه مازندران | ||
| 2دانشگاه محقق اردبیلی | ||
| چکیده | ||
| ساختار فضایی شهرها به شکلی عمیق با الگوی سفرهای درون شهری به منظور دسترسی به محل کار، سکونت، تفریح و امور روزمره در ارتباط است. این پیوند ناگسستنی به نوبه خود تحت تأثیر کیفیت و شیوه های مختلف سفر می تواند بر کیفیت محیطی شهرها و از آن جمله کیفیت هوا، تأثیر مستقیم برجای بگذارد. از این رو تأثیر ساختار فضایی شهر بر کیفیت هوای شهری تحت تأثیر الگوی های سفر قابل تحلیل و پیش بینی است. این تحقیقی است توصیفی-تحلیلی مبتنی بر اطلاعات ثانوبه و طی آن ابتدا ساختار فضایی شهر تهران توسط ضریب آنتروپی شانون و ضریب موران بر اساس آمار بلوک های جمعیتی و جِرم فعالیت های جاذب سفر در سطح مناطق 22 گانه تهران تعیین گردید. در ادامه به بررسی وضعیت آلودگی هوای شهر در وضع موجود پرداخته شد. در مرحله بعدی با استفاده از مدل سازی سناریو، تأثیر ساختارهای فضایی مختلف شهری بر آلوگی هوای تهران مورد سنجش قرار گرفت. نتایج تحقیق نشان می دهد که ساختار فضایی بی مرکز یا پراکنده تأثیری معنی‌دار بر افزایش میزان آلودگی هوای تهران دارد. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| ساختار فضایی شهر؛ آلودگی هوا؛ سناریوسازی؛ تهران | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,646 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,803 |
||