شناسایی عوامل بازدارنده خودگردانی محلی استانهای جمهوری اسلامی ایران | ||
| اقتصاد و توسعه منطقه ای | ||
| مقاله 6، دوره 26، شماره 18، بهمن 1398، صفحه 137-172 اصل مقاله (570.08 K) | ||
| نوع مقاله: مقالات پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/erd.v26i18.74209 | ||
| نویسندگان | ||
| ظهیر علی مرادی* 1؛ علی جهانگیری2؛ علیرضا علوی تبار3 | ||
| 1دکتری مدیریت دولتی موسسه عالی آموزش و پژوهش مدیریت و برنامهریزی، ایران | ||
| 2استادیار گروه مدیریت دولتی موسسه عالی آموزش و پژوهش مدیریت و برنامهریزی، ایران. | ||
| 3استادیار گروه مدیریت محیطزیست و توسعه پایدار دانشگاه محیطزیست، ایران. | ||
| چکیده | ||
| اجرای سیاستهای تمرکززدایی در سطح استانهای جمهوری اسلامی ایران با موفقیت همراه نبوده است. هدف این پژوهش شناسایی عواملی است که از تمرکززدایی استانها جلوگیری میکند؛ لذا تحقق خودگردانی محلی به عنوان نقطه هدف تمرکززدایی در سطح استانهای کشور در نظر گرفته شده است. به دلیل موقعیت ژئوپلیتیک، توسعه نامتوازن و تنوع قومی و مذهبی ج.ا.ایران، این پژوهش با استفاده از روش آمیخته انجام پذیرفت. پس از مطالعه پیشینه پژوهشی، در مرحله اول با 16 خبره مصاحبه نیمه ساختاریافته انجام شد. با تحلیل نتایج مصاحبهها از طریق روش تحلیل محتوا، هفت عامل بازدارنده خودگردانی استانها «زوال نخبگی»، «تضاد سیاسی»، «ناتوانی شهروندی»، «تحریک پذیری اقوام»، «توسعه نامتوازن استانها»، «تهدیدات امنیتی بینالمللی» و «تهدیدات امنیتی داخلی» از 17 مقوله، 105 مفهوم و 430 کد اولیه استخراج شدند. به منظور افزایش اعتبار عوامل استخراج شده، تأثیر عوامل بازدارنده بر خودگردانی محلی استانها، با استفاده از مدلسازی معادلات ساختاری مورد آزمون قرار گرفت. | ||
| کلیدواژهها | ||
| توسعه؛ تمرکززدایی؛ حکومت محلی؛ حکومت خودگردان محلی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,918 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,503 |
||