پیرامون تلفظ «را» در زبان فارسی | ||
| زبانشناسی و گویش های خراسان | ||
| مقاله 2، دوره 9، شماره 16، 1396، صفحه 1-14 اصل مقاله (663.85 K) | ||
| نوع مقاله: علمی - پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/lj.v9i16.63687 | ||
| نویسنده | ||
| بشیر جم* | ||
| دانشگاه شهرکرد | ||
| چکیده | ||
| واژۀ «را» در سبک گفتاری پس از واژههای مختوم به واکهها به صورت [ro]و پس از واژههای مختوم به همخوانها به صورت [o]تلفظ میشود. زیرا وجود یک همخوان پیش از واژۀ «را» موجب حذف همخوان /r/ میشود. البته این همخوان طی یک فرایند اختیاریپس از واژههای مختوم به سه واکة [i]، [u] و [o]نیز حذف میشودو یک غلت جایگزین آن میگردد.هدف این مقالۀ توصیفی- تحلیلی بررسی بافتهای گوناگون و فرایندهای واجیای است که موجب تغییر تلفظ واژۀ «را» میشوند. بدین منظور محدودیتهایی که تعاملشان در قالب رتبهبندیها موجب رخداد این فرایندها میشود در چارچوب نظریۀ بهینگی(پرینس و اسمولنسکی، 2004 /1993) معرفی میشوند. البته پیش از ورود به تحلیلهای بهینگی ترتیب رخداد این فرایندها و تعاملشان با یکدیگر مورد بررسی قرار میگیرد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| پساضافۀ «را»؛ تعامل زمینهچین؛ افراشتگی؛ گوناگونی آزاد؛ نظریۀ بهینگی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,675 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,314 |
||