دولت- ملتسازی بین المللی و خشونت سیاسی در عراق جدید | ||
| پژوهش نامه ایرانی سیاست بین الملل | ||
| مقاله 5، دوره 2، شماره 3، 1392، صفحه 95-121 اصل مقاله (405.58 K) | ||
| نوع مقاله: مقالات | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jipr.v2i3.44295 | ||
| نویسندگان | ||
| علیرضا سمیعی اصفهانی* 1؛ جعفر نوروزی نژاد2 | ||
| 1استادیار علوم سیاسی دانشگاه یاسوج | ||
| 2دانشچوی دکتری علوم سیاسی دانشگاه یاسوج | ||
| چکیده | ||
| عراق کشوری است که به دلیل تنوع قومی و فرقه ای محیط اجتماعی اش در زمرۀ جوامع پرشکاف دسته بندی می شود، تعدد و تراکم این شکاف ها و ناتوانی نخبگان سیاسی این کشور در حلّ مشکلات دولت–ملت سازی همواره تهدیدی جدی برای حیات سیاسی-اجتماعی این کشور بوده است. با این حال پس از حذف دولت اقتدارگرای بعثی توسط نیروهای خارجی، خشونت و منازعات فرقه ای و قومی در این کشور شدّت و گسترش بی سابقه ای به خود گرفته است. با این توضیح سؤال اصلی نوشتار حاضر این است که علت تشدید خشونت های قومی و فرقه ای در عراق پس از فروپاشی رژیم صدام چیست؟ در پاسخ به این مسأله، فرضیۀ پژوهش عبارت است از اینکه پروژۀ دولت-ملت سازی بینالمللی یا دولت-ملت سازی از بیرون که با رویکردی امنیت محور از سوی غرب بهویژه آمریکا درعراق به مرحلۀ اجرا درآمد به علت ناسازواری با مبانی فرهنگی، هویتی و اجتماعی این کشور خود عاملی در قطبی شدن شکاف های اجتماعی و تشدید خشونت های فرقه ای و قومی شده است. پژوهش حاضر با اتکا به روش کیفی از نوع تبیین علّی و با بهره گیری از نظریۀ «راجر بروبیکر» به تشریح این موضوع میپردازد.روش انجام پژوهش نیز کتابخانه ای– اسنادی است. یافته های پژوهش نشان می دهد که ساختارهای نهادی یکسان و مشابه نمی تواند برای همه جوامع کاربردی باشد. در عرصۀ نهادسازی باید به تمام قابلیت ها و ظرافت های هر جامعه دقت کرده و ویژگیهای منحصر به فرد آن جامعه را به حساب آورد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| عراق؛ دولت-ملت سازی؛ شکاف اجتماعی؛ قطبی شدن؛ خشونت سیاسی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,633 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,820 |
||