بررسی دگرگونی مفهومی امّی و امّتها در عهد عتیق، عهد جدید و قرآن کریم | ||
| علوم قرآن و حدیث | ||
| مقاله 1، دوره 46، شماره 2 - شماره پیاپی 93، 1393، صفحه 91-116 اصل مقاله (276.66 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/naqhs.v46i2.18039 | ||
| نویسنده | ||
| حسین حیدری* | ||
| دانشگاه کاشان | ||
| چکیده | ||
| نوشتار پیش رو در جستجوی تبیین مفهوم امّتها و انحصارگرایی قومی در پرتو کتاب مقدس و مفهوم امّی و امّیون در قرآن کریم است. آیا عنوان امّی معادل مشرکان و بت پرستان است، یا به افراد غیر یهودی اطلاق می‌شود؟ همچنین امّی خوانده شدن حضرت محمد (ص) در قرآن، آیا ناظر بر بیسوادی آن بزرگوار است، یا می‌توان این لقب را نیز در پرتو پیشینه‌ی واژه درکتاب مقدس به معنای افراد غیر یهودی یا هرفرد نا آشنا به عهدین دانست؟ این مقاله با مروری بر کاربرد این اصطلاح در عهد قدیم و عهد جدید، و همچنین با نگاه کلی و نیز به ترتیب کتب مختلف عهدین، نتیجه می‌گیرد که لفظ امّت در بخش‌های نخستین عهد قدیم به همه جوامع از جمله یهودیان اطلاق شده، ولی به‌تدریج به غیر یهود گفته می‌شده است. در عهد جدید واژه امّی فقط به معنای جوامع غیر یهود و غیر مسیحی آمده است. با توجه به پیشینه مفهوم در عهدین و با مروری بر آیاتی که واژه‌های امّی و امّیون در آن‌ها آمده، دریافته می‌شود که منظور از امّی در قرآن مجید، نه فرد بیسواد و ناتوان از قرائت و کتابت، بلکه نا آشنا به تورات و انجیل است، هرچند یهودی یا مسیحی باشد. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| امّی؛ امّتها؛ امّیون؛ گوی؛ گوییم | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,901 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,931 |
||