تحلیل فضایی خشک‌سالی اقلیمی و اثرات آن بر الگوی فضایی مکان گزینی سکونتگاه‌های روستایی (مطالعه موردی روستاهای استان مازندران) | ||
| جغرافیا و مخاطرات محیطی | ||
| مقاله 1، دوره 3، شماره 3 - شماره پیاپی 11، پاییز 1393، صفحه 61-76 اصل مقاله (1011.66 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/geo.v3i3.32701 | ||
| نویسندگان | ||
| سید یاسر حکیم دوست1؛ محسن رستگار* 2؛ علی محمد پور زیدی3؛ حسین حاتمی2 | ||
| 1دانشگاه پیام نور تهران | ||
| 2دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| 3دانشگاه آزاد چالوس | ||
| چکیده | ||
| در این پژوهش با استفاده از داده‌های بارش 22 ایستگاه سینوپتیک و باران‌سنجی طی سال‌های )1998-2010) اقدام به پهنه‌بندی خشک‌سالی با استفاده از روش‌های زمین آمار گردید و همچنین جهت تحلیل فضایی خشک‌سالی از شاخص‌های خود همبستگی فضایی استفاده گردید و اثرات آن بر الگوی فضایی مکان گزینی سکونتگاه‌های روستایی استان مازندران پرداخته شد. نتایج تحقیق بهترین مدل را اسپیلاین کاملاً منظم با ضریب تعیین 75/0 معرفی می‌نماید. همچنین نتایج حاصل ازکاربردشاخص موران درخصوص توزیع فضایی خشک‌سالی، این ضریب مثبت و برابر 99/0 است که نشانگر خوشه‌ای بودن توزیع فضایی خشک‌سالی است. با توجه به اینکه شاخص موران نمی‌تواند به شناسایی انواع گوناگونی از طبقه‌بندی الگوهای فضایی بپردازد با استفاده تحلیل آماره عمومی G این نقیصه پوشش داده شد. نتایج تحلیل آماره عمومی G نشان می‌دهد مناطق با خشک‌سالی بیشتر در کنار هم دیگر قرارگرفته و از روند خوشه‌ای با تمرکز بالای خشک‌سالی برخوردار است. سپس مساحت هر خوشه و مکان گزینی روستاها مورد واکاوی قرار گرفت. محاسبات نشان می‌دهد خوشه‌های خیلی گرم حدود 21/35 درصد از مساحت استان و 753 روستا را در خود جای داده است. این درحالی است خوشه کمی سرد تا کمی گرم 17/37 درصد از مساحت استان و 1245 روستا را در برمی‌گیرد، نتایج همبستگی نشان می‌دهد که بین خوشه‌ها و تعداد روستاها در سطح اطمینان 99/0 درصد با سطح خطای 004/0 یک رابطه مستقیم وجود دارد. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| خشک‌سالی؛ تحلیل فضایی؛ شاخص موران؛ آماره عمومی G؛ مازندران | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,735 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,446 |
||