نظریه پسا استعمارگرایی و روابط بین الملل انتقادی؛ از واسازی تا رهایی بخشی | ||
| پژوهش نامه ایرانی سیاست بین الملل | ||
| مقاله 2، دوره 3، شماره 1، 1393، صفحه 26-43 اصل مقاله (519.1 K) | ||
| نوع مقاله: مقالات | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jipr.v3i15.38622 | ||
| نویسندگان | ||
| مسعود درودی* ؛ فاطمه صلواتی | ||
| دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| رویکرد پسااستعماری در رشته روابط بین الملل از رویکردهای متاخر و نوپای محسوب می شود. این رویکرد با قرادادن کشورهای غیرغربی و به نوعی فرودستان در کانون تحلیل ها و تحقیقات خود، علاقمند به برملاساختن و تغییر دادن مناسبات پیچیده ی قدرت/دانش است که نظم جهانی معاصر را بازتولید می کند. تعریف متفاوت پسا استعمارگرایی از گذشته، حال و آینده روابط بین الملل چشم انداز نظری متفاوتی را در تفسیر رویدادهای بین المللی نشان می دهد و ابعاد ناآشکاری را دانش روابط بین الملل برجسته می کند. بر این اساس به لحاظ نظری نقش پسا استعمارگرایی در دانش روابط بین الملل روشن کردن ابعادی در روابط بین الملل است که رهیافت های دیگر آن را نادیده می گیرند که به دو صورت بررسی می شود. رابطه تباین با جریان اصلی روابط بین الملل و رابطه تکمیل کننده با روابط بین الملل انتقادی. مقاله حاضر رابطه تکمیل کننده نظریه پسااستعماری و روابط بین الملل انتقادی و امکانات پژوهشی آن را بررسی می کند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| مطالعات پسااستعماری؛ روابط بین الملل انتقادی؛ واسازی؛ رهایی بخشی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,170 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,421 |
||