وجهه در فرهنگ ایرانی: بررسی قومنگارانه مفهوم آبرو | ||
| زبانشناسی و گویش های خراسان | ||
| مقاله 7، دوره 9، شماره 17، 1396، صفحه 121-152 اصل مقاله (787.43 K) | ||
| نوع مقاله: علمی - پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/lj.v9i17.59884 | ||
| نویسندگان | ||
| سیدمحمد حسینی* ؛ فردوس آقاگلزاده؛ عالیه کرد زعفرانلو کامبوزیا؛ ارسلان گلفام | ||
| دانشگاه تربیت مدرس | ||
| چکیده | ||
| پژوهش حاضر به بررسی قومنگارانه مفهوم وجهه در فرهنگ ایرانی میپردازد. در همین راستا واژه «آبرو» و اصطلاح ها و باهمآیی های آن در بافت کاربردی خود بررسی شدند تا معنای آبرو از نظر مردم عادی و کاربردهای آن مشخص شود. نتایج نشان میدهد آبرو با پایبندی یا عدم پایبندی به هنجارهای نظم اخلاقی،یعنی نظام توقعات و انتظارات جامعه (گارفینکل، 1967) حفظ میشود یا میریزد اما بیش از همه با توانمندی ها(شامل توان مالی، دارایی ها و مهارت ها)، شأن پنداشته افراد و حفظ تمایز بین دو حوزه بیرون (ظاهر) و درون(باطن)(بیمن، 1986) در ارتباط است. همچنین، نتایج نشان میدهند که آبرو آنگونه که در نظریه ساخت وجهه (آروندیل، 2006، 2009) بیان میشود، مفهومی رابطهای است که در درون تعامل ساخته و داد و ستد میشود. آبروی گروه و شأن پنداشته مفاهیمی هستند که، در برخی موقعیت ها، افراد با آنها وارد تعامل میشوند اما در درون تعامل است که آبروی افراد و گروه یا گروه هایی که افراد آنها را نمایندگی میکنند از نو ساخته و بازتعریف میشود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| وجهه؛ آبرو؛ رو؛ فرهنگ ایرانی؛ قومنگاری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 4,907 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,899 |
||