تلقیح گیاه یونجه با جدایههای بومی سینوریزوبیوم ملیلوتی مقاوم به شوری و خشکی در شرایط تنش آبی در گلخانه | ||
| پژوهشهای زراعی ایران | ||
| مقاله 1، دوره 4، شماره 2 - شماره پیاپی 8، 1385، صفحه 183-194 اصل مقاله (206.09 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/gsc.v4i2.1260 | ||
| نویسندگان | ||
| محبوبه ابوالحسنی زراعتکار* 1؛ امیر لکزیان1؛ غلامحسین حق نیا1؛ مهدی سرچشمه پور2 | ||
| 1دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| 2دانشگاه شهید باهنر کرمان | ||
| چکیده | ||
| در شرایط نامساعد محیطی تلقیح گیاهان لگومینه با جدایههای بومی باکتریهای ریزوبیومی مقاوم تاثیر مثبتی در همزیستی لگوم - ریزوبیوم و در نتیجه افزایش رشد و عملکرد گیاه دارد. در راستای این اصل از چهار جدایه سینوریزوبیوم ملیلوتی جداسازی شده از خاکهای استان کرمان (دو جدایه سینوریزوبیومS27K و S36K به عنوان جدایههای مقاوم، S109K به عنوان جدایه نیمه حساس و S56K به عنوان جدایه سینوریزوبیوم حساس به خشکی و شوری) برای تلقیح گیاه یونجه (رقم بمی) در شرایط تنش خشکی استفاده شد. این آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی در چهار تکرار در شرایط گلخانه انجام شد. نتایج نشان داد که در شرایط خشک و شور تلقیح گیاه یونجه با جدایههای سینوریزوبیوم ملیلوتی مقاوم به خشکی و شوری بطور معنیداری عملکرد گیاه، کارآیی همزیستی و درصد پروتئین خام اندام هوایی گیاه را نسبت به گیاهان تلقیح شده با سایر جدایهها افزایش داد و از این نظر تفاوت معنیداری بین این دو جدایه مقاوم (S27K و S36K) با تیمار شاهد مثبت (بدون باکتری همراه با 80 پیپیام نیتروژن) وجود نداشت. تلقیح گیاه یونجه با دو جدایه مقاوم (S27K و S36K) توانایی تثبیت زیستی نیتروژن را 4/3 برابر نسبت به جدایه حساس (S56K) افزایش داد. | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 4,926 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,471 |
||