آسیب شناسی شکل گیری حکمروایی محلی در ایران با روش نظریه-پردازی داده بنیاد ساخت گرا

جغرافیا و توسعه فضای شهری

مقاله 4، دوره 6، شماره 1 - شماره پیاپی 10، شهریور 1398، صفحه 63-80   

نوع مقاله: علمی - پژوهشی

شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/gusd.v6i1.73965

نویسندگان

غلامرضا کاظمیان^* ؛ رضا واعظی؛ وجه اله قربانی زاده؛ مرضیه شاه محمّدی

دانشگاه علامه طباطبائی

چکیده

این پژوهش کیفی به دنبال آسیب ­شناسی شکل­ گیری حکمروایی محلی در ایران است. حکمروایی محلی نوعی فرایند است، که متضمن یک نظام پیوسته بوده و حکومت و اجتماع را در برمی­ گیرد. شکل­ گیری این فرایند در ایران علی­رغم نیاز مبرم با موانعی روبه ­رو بوده است که لازم است تا بررسی­های گسترده ­ای در مورد آن صورت گیرد. در پژوهش حاضر از روش نظریه ­پردازی داده­ بنیاد ساخت­ گرا جهت بررسی این موضوع بهره ­گرفته شده است. به ­این منظور ابتدا 4 پرسش با موضوع شناخت پتانسیل ­ها، محدودیت­ ها، عوامل زمینه­ ای و راهبردهای شکل ­گیری حکمروایی محلی متناسب با اهداف پژوهش مطرح گردید و جهت پاسخ به آن­ها 21 مصاحبۀ عمیق با صاحب­نظران انجام شد. تحلیل داده­ ها منجر به احصاء 749 نکتۀ کلیدی حاصل از کدگذاری اولیه، 297 مفهوم حاصل از کدگذاری متمرکز، 30 مقولۀ فرعی جدید حاصل از کدگذاری محوری و 8 مقولۀ اصلی حاصل از کدگذاری نظری شد و درانتهای این کدگذاری الگوی نظری پژوهش نیز شکل گرفت. تحلیل داده­ ها مبین آن است که با وجود تنها دو پتاسیل نهادی و اجتماعی موجود، محدودیت­های نهادی و اجتماعی متعددی در راه شکل­ گیری حکمروایی محلی وجود دارد. علاوه براین یک سری عوامل زمینه ­ای هم در ایجاد محدودیت­ها تأثیرگذار هستند. درنهایت راهبردهایی برای حل محدودیت­های پیش روی شکل­ گیری حکمروایی محلی پیشنهاد شده است.

کلیدواژه‌ها

تمرکز زدائی؛ حکمروایی محلی؛ روابط ملی- محلی؛ نظریه پردازی داده بنیاد ساخت گرا

مراجع