اثر سیاستهای حمایتی بر مزیت نسبی تولید مهمترین محصولات جالیزی منطقه جیرفت | ||
| مجله اقتصاد و توسعه کشاورزی | ||
| مقاله 7، دوره 25، شماره 2، 1390 اصل مقاله (201.62 K) | ||
| نوع مقاله: مقالات پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jead2.v1390i2.9710 | ||
| نویسنده | ||
| مهدیه ساعی* | ||
| مرکز تحقیقات کشاورزی استان کرمان | ||
| چکیده | ||
| چکیده مزیت نسبی یکی از معیارهای مهم اقتصادی جهت برنامهریزی تولید، صادرات و واردات است. در مطالعه حاضر وجود یا عدم وجود مزیت نسبی محصولات مهم جالیزی منطقه جیرفت(سیب زمینی، خیار و گوجه فرنگی) در سال زراعی 86-85 با استفاده از دو نوع شاخص شناسایی مزیت نسبی تعیین گردید. شاخصهای نوع اول شاخص منفعت خالص اجتماعی، هزینه منابع داخلی و نسبت هزینه به منفعت اجتماعی و شاخصهای نوع دوم شاخص کارایی مزیت، مقیاس مزیت و شاخص جمعی مزیت بودند. با استفاده از شاخصهای نوع اول در شرایط فعلی منطقه، محصول خیار و گوجه فرنگی مزیت نسبی داشتند. بر اساس شاخصهای نوع دوم، به ترتیب متوسط عملکرد خیار و گوجه فرنگی و درجه تمرکز محصولات خیار، گوجه فرنگی و سیب زمینی نسبت به همه محصولات زراعی منطقه جیرفت بالاتر از متوسط کل کشور و نشاندهنده ترجیح کشاورزان منطقه به کشت این محصولات بود. محاسبه ضرایب حمایتی و نتایج حاصل از ماتریس تحلیل سیاستی نشان داد که یارانه غیر مستقیم به تولید محصول سیب زمینی پرداخت شده و در شرایط مداخله دولت سود بازاری برای تولید کنندگان سیب زمینی و خیار وجود داشته؛ به علاوه، نظام تولیدی محصولات خیار و گوجه فرنگی دارای کارایی بوده و تولیدکنندگان محصولات خیار و گوجه فرنگی در شرایط مداخله دولت نسبت به تجارت آزاد، سود کمتری کسب کرده اند. طبقه بندی JEL: F13 , Q17, Q18 | ||
| کلیدواژهها | ||
| مزیت نسبی؛ سیاستهای حمایتی؛ ماتریس تحلیل سیاستی؛ محصولات جالیزی؛ منطقه جیرفت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,395 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,275 |
||