تحلیل گذار دموکراتیک در کویت از دهه 1990 به اینسو | ||
| پژوهش نامه ایرانی سیاست بین الملل | ||
| مقاله 3، دوره 5، شماره 1، 1395، صفحه 56-79 اصل مقاله (629.64 K) | ||
| نوع مقاله: مقالات | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jipr.v5i1.58023 | ||
| نویسندگان | ||
| خلیل اله سردارنیا* ؛ علیرضا انصاری | ||
| دانشگاه شیراز | ||
| چکیده | ||
| گذار دموکراتیک از بالا به پایین، یکی از گذارهایی است که توسط حکومتها در واکنش به الزامات و ضرورتهای داخلی و بینالمللی روی میدهد. این نوع گذار، با آزادسازی سیاسی یا دموکراسی حداقلی شروع میشود و با فراهمشدن شرایط مطلوب و مسئولیتپذیری در حکومت، مردم و نهادهای مدنی در گذر زمان میتواند به تحکیم دموکراسی بینجامد. با اتخاذ رویکرد جامعهشناختی سیاسی و با روش تبیینی علی- تحلیلی، هدف مهم از انجام این پژوهش، پاسخ به این پرسش اصلی است که: مهمترین ریشهها یا عوامل مؤثر بر آغاز آزادسازی و دموکراسی تدریجی در کویت از دههی 1990 به اینسو چه بودهاند؟ فرضیهی پژوهش: مهمترین عوامل مؤثر بر آزادسازی سیاسی یا دموکراسی تدریجی از بالا به پایین در کویت از دههی 1990 به اینسو عبارتاند از: تهاجم عراق به کویت بهمثابه فرصتساز مهم خارجی، تشدید دموکراسیخواهی از سوی نهادها و فعالان مدنی و جنبشهای اجتماعی، اختلافات سیاسی در بلوک قدرت یا هیئت حاکمه و تأثیرات فکری- نگرشی و بسیجی مطبوعات و اینترنت. یافتههای تحقیق حاکی از آن هستند که حکومت کویت در تمایز با سایر کشورهای عربی منطقه، در بستر الزامات و ضرورتهای یادشده بهسمت نوعی واقعبینی و زمانشناسی مصلحتجویانه حرکت کرد و آزادسازی سیاسی تدریجی را آغاز کرده و بهصورت کنترلشده ادامه داده است. این گذار عمدتاً جنبهی تاکتیکی برای حفظ حکومت و بقای سیاسی بوده است، تا ماهوی و در آینده با چالشهای مهمی مواجه خواهد بود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| کویت؛ گذار دموکراتیک از بالا به پایین؛ نهادهای مدنی؛ بهار عربی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,056 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,117 |
||