اتحاد عاقل و معقول از نظرگاه علامه سید ابوالحسن رفیعی قزوینی (ره) | ||
| جستارهایی در فلسفه و کلام | ||
| مقاله 3، دوره 46، شماره 2 - شماره پیاپی 93، 1393، صفحه 83-99 اصل مقاله (211.13 K) | ||
| نوع مقاله: علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/philosophy.v46i2.18075 | ||
| نویسنده | ||
| منیژه عاملی* | ||
| دانشگاه ادیان و مذاهب قم | ||
| چکیده | ||
| بحث از اتحاد عاقل و معقول یکی از مطالب مهم فلسفه است که در میان نخستین قائلان به اتحاد عاقل و معقول می‌توان از فرفوریوس و ارسطو نام برد که میان مشائین رواج یافته است. اما در میان فیلسوفان مسلمان نخستین کسانی که مساله اتحاد عاقل و معقول را مطرح نمودند کندی و فارابی را می‌توان نام برد، اما ابن سینا در این بحث دیدگاه خاصی دارد. پس از شیخ الرئیس که در مسأله اتحاد عاقل و معقول همه جز صدرالمتألهین با او هم عقیده بوده‌اند و حکمت متعالیه دوره جدیدی برای این بحث است. صدرالمتالهین در اثبات عاقل و معقول به تقریر برهان تضایف می‌پردازد. علامه رفیعی برهان را به گونه‌ای تحلیل کرده که به ادعای ایشان مراد صدرالمتألهین نیز چیزی جز تحلیل علامه نبوده است اما تفسیر علامه از برهان صدرالمتألهین خود شکلی دارد که کمتر در آثار دیگر شارحان حکمت متعالیه دیده می‌شود که باید گفت که این نظرگاه خاص علامه رفیعی است. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| عاقل؛ بسیط، معقول؛ برهان تضایف؛ مرکب؛ اتحاد | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,470 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,011 |
||