تبیین و نقد راه حل ناسازگاری ظاهری در روش حکمت اشراق | ||
| جستارهایی در فلسفه و کلام | ||
| مقاله 1، دوره 47، شماره 1 - شماره پیاپی 94، 1394، صفحه 9-28 اصل مقاله (250.51 K) | ||
| نوع مقاله: علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/philosophy.v47i1.15896 | ||
| نویسنده | ||
| سیدرضا (زهیر) حسینی لواسانی* | ||
| دانشگاه تربیت مدرس | ||
| چکیده | ||
| شیخ اشراق با ناقص دانستن روش مشائین در دستیابی به حقیقت، روش کشف و شهود را برمیگزیند؛ اما فکر و برهان چه جایگاهی در روش وی دارد؟ از برخی عبارات او برداشت میشود که فکر و برهان جایی در روش او ندارند و از برخی عبارات دیگر وی نتیجه عکس گرفته میشود. یکی از راه حلهای این ناسازگاری ظاهری، تفکیک قائل شدن بین روش شخصی رسیدن به حقیقت و روش انتقال مفاهیم به غیر است. طبق این دیدگاه، روش رسیدن خودِ حکیم به حقیقت، کشف و شهود است و استفاده از فکر و برهان، تنها برای تعلیم دیگران است، نه برای اطمینان شخصی؛ اما با ذکر سه دلیل محدود کردن جایگاه فکر به جایگاه انتقال مفاهیم به غیر رد میشود. در نتیجه حکیم اشراقی در جایگاه رسیدن شخصی به حقیقت هم میتواند از روش شهودی استفاده نماید و هم از روش استدلالی و در جایگاه انتقال حقایق به غیر از روش استدلالی باید استفاده نماید. | ||
| کلیدواژهها | ||
| سهروردی؛ کشف و شهود؛ فکر؛ روش؛ حکمت اشراق؛ حکیم اشراقی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,755 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,161 |
||