بررسی اسناد قرآنی و روایی قاعده حرمت اخذ اجرت بر واجبات | ||
| فقه و اصول (Fiqh va uṣūl) | ||
| مقاله 4، دوره 46، شماره 3 - شماره پیاپی 98، پاییز 1393، صفحه 123-142 اصل مقاله (204.78 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/fiqh.v46i18.16646 | ||
| نویسندگان | ||
| مجید رضا شیخی* 1؛ محسن جهانگیری2؛ عباسعلی سلطانی3 | ||
| 1دانش آموخته کارشناسی ارشد فقه و حقوق اسلامی دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| 2استادیار دانشگاه علوم اسلامی رضوی | ||
| 3دانشیار دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| چکیده | ||
| فقه در دامن قرآن و حدیث متولد گشته است و فقه روایی یا مأثور، اولین سبک فقهی، پس از طلوع اسلام است؛ آنچنانکه در ادوار بعد، بساطت این فقه با استنباطهای عقلی آمیخته شده و گاه برخی مسائل که جنبه کلانتری داشت، تلقی قاعده گردیده است. قاعده حرمت اخذ اجرت بر واجبات، قاعدهای چالشی و بحثبرانگیز محسوب شده است. ریشههای قاعده در ادوار نخستین فقه، تنها چند روایت موردی، در باب قضا و اذان و تعلیم قرآن بوده است و در کتب قدما صرفا فتوایی دال برحرمت اخذ اجرت بر تجهیز میت وجود دارد. خاستگاههای اختلاف این مسأله در دورههای متأخرین عمدتا بر پایه وجوه و تحلیلهای عقلی قامت افراشته است و تاکنون اندیشمندان این میدان به طور مبسوط به مبانی عقلی قاعده پرداخته؛ ولی در باب مبانی قرآنی و حدیثی این مسأله به جد جای خالی وجود دارد. در این نگاشته؛ مبانی منصوص قاعده از کتب مختلف روایی و تفسیری گرداوری و به نقادی گذاشته شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| داعی بر داعی؛ واجبات نیابتی؛ سحت؛ رشوه؛ اجرت بر واجبات | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,561 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 3,539 |
||