واکنش عملکرد و اجزای عملکرد سه رقم کنجد (.Sesame indicum L) به کاربرد تلفیقی نیتروژن و کود بیولوژیک سوپرنیتروپلاس | ||
| بوم شناسی کشاورزی | ||
| مقاله 2، دوره 3، شماره 1 - شماره پیاپی 7، 1390، صفحه 9-16 اصل مقاله (185.37 K) | ||
| نوع مقاله: علمی - پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jag.v3i1.9966 | ||
| نویسندگان | ||
| رقیه حسن پور؛ همت اله پیردشتی* ؛ محمدعلی اسماعیلی؛ ارسطو عباسیان | ||
| گروه زراعت، دانشکده علوم زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری، ساری، ایران | ||
| چکیده | ||
| امروزه استفاده از کودهای بیولوژیکی در راستای کشاورزی پایدار در حال گسترش است. به همین منظور چهار سطح نیتروژن (0، 60، 90 و 120 کیلوگرم در هکتار) به عنوان عامل اصلی و کود بیولوژیک سوپرنیتروپلاس به عنوان عامل فرعی (عدم مصرف و مصرف) بر عملکرد و اجزای عملکرد سه رقم کنجد (ناز، اولتان و ورامین) به عنوان عامل فرعی فرعی در یک آزمایش کرت های دو بار خرد شده در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار اجرا شد. نیتروژن تأثیر معنی داری روی تعداد کپسول در بوته، تعداد دانه در کپسول، وزن هزار دانه، تعداد شاخه ی فرعی و عملکرد دانه در هکتار داشت. مصرف کود بیولوژیک درصد باروری گل را افزایش داد و تعداد کپسول در بوته را فقط در رقم ورامین افزایش داد. کود بیولوژیک بر عملکرد دانه تأثیر معنی داری داشت و باعث افزایش تقریباً 10 درصدی عملکرد دانه نسبت به حالت عدم مصرف شد. ارقام به طور معنی داری از لحاظ تمامی صفات با هم اختلاف داشتند. با توجه به معنی دار شدن اثر متقابل بین رقم و نیتروژن برای عملکرد دانه کنجد و در نظر گرفتن هزینه و مشکلات زیست محیطی ناشی از مصرف کودها برای دستیابی به عملکرد مطلوب کنجد در رقم اولتان (3240 کیلوگرم در هکتار) مصرف 60 کیلوگرم نیتروژن و در رقم ناز (2971 کیلوگرم در هکتار) و ورامین (2319 کیلوگرم در هکتار) مصرف 90 کیلوگرم نیتروژن در هکتار توصیه می شود. در مجموع رقم اولتان از لحاظ عملکرد دانه نسبت به رقم ناز و رقم ناز نسبت به ورامین برتری داشت. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تعداد دانه در کپسول؛ تعداد شاخه فرعی؛ تعداد کپسول در بوته؛ درصد باروری گل؛ وزن هزار دانه | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 7,294 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 3,201 |
||