جامعهشناسی تاریخی روابط بینالملل چارچوبی نظری برای تحلیل نظم فراملی | ||
| پژوهش نامه ایرانی سیاست بین الملل | ||
| مقاله 4، دوره 6، شماره 2، 1397، صفحه 83-108 اصل مقاله (643 K) | ||
| نوع مقاله: مقالات | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jipr.v6i2.64992 | ||
| نویسندگان | ||
| مهدی زیبائی* ؛ رضا سیمبر؛ احمد جانسیز | ||
| دانشگاه گیلان | ||
| چکیده | ||
| به طور کلی عمده ادبیات تولید شده در جامعهشناسی تاریخی روابط بینالملل به دو بخش تقسیم میگردد. در بخش اول محققان با توجه به شناختشناسی و هستیشناسی و روششناسی نظریه جامعه شناسی تاریخی به عنوان رویکردی التقاتی سعی در افزایش غنای نظری آن دارند. در بخش دوم پژوهشگران با اتصال سطوح تحلیل داخلی و خارجی و برجسته‌سازی نقش محیط بینالملل در آغاز و انجام تحولات به دنبال ارائه تفسیری جامع از پدیدههای سیاسی میباشند. در این راستا نظم فراملی به عنوان پدیدهای برآمده از روابط اجتماعی ملهم از عناصر تاثیرگذاری است که ریشه در دو سطح داخلی و بینالمللی دارد. نوشتار حاضر قصد دارد با عبور از چارچوب حاکم بر جریان اصلی روابط بینالملل که صرفاً متکی بر شاخصههای واحد نظیر قدرت، امنیت، اقتصاد، هویت و ... میباشند اقدام به ارائه یک رویکرد نظری خاص برای تحلیل نظم فراملی در بستر نظریه جامعهشناسی تاریخی روابط بینالملل نماید. در این راستا مولفان بر این باورند که نظم بینالملل پدیدهای اجتماعی است که دامنه آن از سطوح فرو ملی آغاز میشود و گرایشات فراملی را نیز در بر می‌گیرد. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| نظم فرادولتی؛ جامعه شناسی تاریخی؛ همبسته دولت-جامعه؛ بین الملل؛ هویت و جنگ | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,734 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,121 |
||