استدلال به خالقیت خداوند؛ روش آموزش توحید ربوبی در قرآن، از دیدگاه علامه طباطبایی | ||
| علوم قرآن و حدیث | ||
| مقاله 4، دوره 50، شماره 2 - شماره پیاپی 101، دی 1397، صفحه 79-102 اصل مقاله (259.81 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/naqhs.v50i2.48177 | ||
| نویسندگان | ||
| حسن شکراللهی1؛ محمد داوودی* 2؛ سیدجواد قندیلی3 | ||
| 1استادیار دانشگاه پیام نور | ||
| 2پژوهشگاه حوزه و دانشگاه | ||
| 3دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| چکیده | ||
| توحید در ربوبیت یکی از مراتب توحید است که در آیات فراوانی از قرآن کریم، به مخاطبان آموزش داده شده است. در آموزش توحید در ربوبیت در قرآن، روش‌های متعددی به کار رفته است که مهم‌ترین آن‌ها روش «استدلال» است؛ که از آن میان نیز، استدلال به خالقیت خداوند کاربرد فراوانی دارد؛ زیرا مخاطبان اولیة قرآن یعنی مشرکان و بت‌پرستان، خالقیت خداوند را باور داشتند و شرک آن‌ها عمدتاً در ربوبیت و تدبیر امور عالم بود. این مقاله با استفاده از قواعد تفسیر انجام شده و هدف آن کشف، بررسی و تبیین انواع استدلال به خالقیت خداوند برای آموزش توحید ربوبی در قرآن از دیدگاه علامه طباطبایی است. نتایج تحقیق نشان می‌دهد که از دیدگاه علامه، این استدلال دارای انواع سه‌گانة استدلال به این‌همانی ربوبیت و خالقیت، استدلال به تلازم ربوبیت و خالقیت، و استدلال به خلقت ممزوج با تدبیر است. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| روش؛ استدلال؛ آموزش؛ توحید؛ خالقیت؛ ربوبیت؛ قرآن | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 4,616 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 4,240 |
||