تبیین جامعهشناختی همسازی اجتماعی گروههای قومی در افغانستان | ||
| علوم اجتماعی دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| مقاله 12، دوره 16، شماره 2 - شماره پیاپی 34، اسفند 1398، صفحه 418-389 اصل مقاله (597.79 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی -مطالعه موردی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/jss.v16i2.86865 | ||
| نویسندگان | ||
| محمدتقی ایمان1؛ مجید موحد مجد1؛ علی یار احمدی2؛ گلاب شاه امانی* 3 | ||
| 1استاد جامعهشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران | ||
| 2دانشیار جامعهشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران | ||
| 3دانشجوی دکترای جامعهشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران | ||
| چکیده | ||
| یکی از تمایزات فرهنگی و اجتماعی که در انسجام و پیوستگی جوامع بشری اثرگذار است، تفاوتهای ناشی از روابط و مناسبات درونقومی و برونقومی یا همسازی اجتماعی بین اقوام است. این موضوع به این دلیل اهمیت دارد که هم در بهوجودآمدن پیوستگی اجتماعی و هم در قرارگرفتن جامعه در وضعیت گسست و ستیز اجتماعی میتواند از نقش برجستهای برخوردار باشد. پژوهش حاضر در همین راستا و با هدف تبیین جامعهشناختی همسازی اجتماعی گروههای قومی در افغانستان انجام شده است. روش تحقیق در این پژوهش پیمایش و ابزار گردآوری دادهها پرسشنامه است. جامعة آماری این مطالعه، افراد بزرگسال بازة سنی 20 تا 50 سال شهر کابل بودند که از چهار قوم عمده و بزرگ پشتون، تاجیک، هزاره و ازبک انتخاب شدهاند. حجم نمونه 1055 نفر بود که با روش نمونهگیری تصادفی خوشهای چندمرحلهای انتخاب شد. یافتههای تحقیق نشان میدهد که بین حمایت اجتماعی (414/0 = r) و احساس محرومیت نسبی (160/0- = r)، اعتماد اجتماعی (083/0 = r)، مشارکت اجتماعی (25/0 = r)، تعلق اجتماعی (212/0 = r)، بیتفاوتی اجتماعی (177/0- = r)، مدارای اجتماعی (413/0 = r) و فاصلة اجتماعی (233/0- = r) با همسازی اجتماعی همبستگی معناداری وجود دارد. تجزیهوتحلیل معادلات ساختاری نشان داد که محرومیت نسبی، بیشتر تأثیر غیرمستقیم دارد تا تأثیر مستقیم. تأثیر مستقیم محرومیت نسبی بر همسازی اجتماعی برابر با 004/0- و تأثیر مستقیم برابر با 101/0- است. همچنین تأثیر مستقیم مشارکت اجتماعی برابر با 084/0، اعتماد اجتماعی برابر با 086/0، تعلق اجتماعی برابر با 201/0، حمایت اجتماعی برابر با 326/0، مدارای اجتماعی برابر با 126/0، بیتفاوتی اجتماعی برابر با 276/0- و فاصلة اجتماعی برابر با 202/0- است. نتایج پژوهش نشان میدهد که نبود احساس محرومیت نسبی، مشارکت اجتماعی، تعلق اجتماعی و اعتماد اجتماعی بین اقوام و گروههای گوناگون در ساختار سیاسی و اجتماعی افغانستان میتواند به شکلگیری تعاملات و ارتباطات اجتماعی بین آنها منجر شود و زمینة همسازی اجتماعی اقوام و فقدان واگرایی قومی را به همراه داشته باشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| همسازی اجتماعی؛ تکثر قومی؛ احساس محرومیت اجتماعی؛ بی تفاوتی اجتماعی؛ مشارکت اجتماعی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,826 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,106 |
||