تأمّلی فلسفی در چیستی و چگونگی «قواعد التفسیر» | ||
| علوم قرآن و حدیث | ||
| مقاله 8، دوره 50، شماره 2 - شماره پیاپی 101، دی 1397، صفحه 157-176 اصل مقاله (253.81 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/naqhs.v50i2.25886 | ||
| نویسنده | ||
| سید محسن کاظمی* | ||
| دانش آموخته دکتری و پژوهشگر پژوهشکده فرهنگ و معارف قرآن | ||
| چکیده | ||
| این پژوهش پاسخی است به مجموعه‌ای از سؤال‌های بیرونی در باب چیستی و چگونگی قواعد التفسیر. در بحث چیستی پس از تعریف قواعد التفسیر به «مجموعه‌ای از بایسته‌های تفسیری مبتنی بر مبانی»، از موضوع آن «زبان قرآن» سخن به میان آمده و نسبت آن با تفسیر نیز «استنباطی» دانسته شده است. در باب چگونگی نیز در ریخت‌شناسی و کالبدشناسی، قواعد التفسیر را قواعد دستوری معرفت‌بخش تلقّی نموده و موضوع گزاره‌ها عناصر زبانی و محمول آن‌ها «ضرورت» دانسته شده است. سپس با بررسی اقسام این گزاره‌ها، در بحث سرشت‌شناسی، موضوع این گزاره‌ها را مفاهیم فلسفی و محمول آن‌ها را اعتباری با منشأ تکوینی خوانده‌ایم. در بحث معیار اتّصاف به صدق، پس از آنکه قاعده تفسیری را در سازه معرفتی خود شرطی (نه حملی) دانسته‌ایم، صدق آن به معنای انطباق نسبت شرطیه با نفس‌الأمر قاعده تلقّی شده و با ترسیم سه وضعیت متوقّع یک گزاره، حالت‌های صدق و کذب آن بیان شده است. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| کلیدواژگان: فلسفه مضاف؛ قواعدالتفسیر؛ زبان قرآن | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,503 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 3,011 |
||