بررسی خبر واحد در فقه ابنادریس | ||
| فقه و اصول (Fiqh va uṣūl) | ||
| مقاله 1، دوره 47، شماره 3 - شماره پیاپی 102، پاییز 1394، صفحه 33-57 اصل مقاله (231.88 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/fiqh.v47i22.26858 | ||
| نویسندگان | ||
| داریوش بخردیان* 1؛ محمدتقی قبولی درافشان2؛ محمدتقی فخلعی3 | ||
| 1دانشجوی دکتری فقه و مبانی حقوق اسلامی دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| 2دانشیار دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| 3استاد دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| چکیده | ||
| اعتقاد به عدم حجیت خبر واحد یکی از اساسیترین مبانی ابنادریس در علم اصول است و همین مسأله موجب شده است تا آرا و شیوه فقاهت وی، متفاوت از آرای دیگر فقها شود و حتی در مواردی از شذوذ و ندرت سر درآورد. وی روایاتی را که به حد تواتر نرسد یا مجرد از قرائن باشد؛ حجت نمیداند؛ از این رو که اینگونه اخبار علم آور نیستند. وی این مبنا را جزء ضروریات فقه امامیه یافته است. این مبنا موجب شده است تا برخی عمل نکردن به اخبار اهل بیت را به او نسبت دهند. لیکن طبق تحقیق، این نسبت صحیح نیست؛ زیرا ابنادریس علاوه بر خبر متواتر به اخبار آحادِ بسیاری استناد کرده است. میتوان گفت در نگاه ایشان خبر واحد به دو قسم، تقسیم میشود. خبر واحدی که ادلّه دیگر، مؤید آن است. چنین خبری قطعآور است و میتوان بدان عمل نمود و خبر واحدی که بدون مؤید است و نمیتوان بدان عمل نمود؛ هرچند که راوی آن ثقه باشد. نتیجه اینکه طبق مبنای ایشان، صحت و سقم خبر واحد را باید در عرضه به سایر ادلّه سنجید. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ابنادریس؛ خبر واحد؛ فتوای شاذ؛ حجت؛ ظن | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,758 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,668 |
||