بررسی تطبیقی وجوه افتراق و اشتراک معین و سبب در دو قاعده حرمت اعانه بر اثم و تسبیب | ||
| فقه و اصول (Fiqh va uṣūl) | ||
| مقاله 2، دوره 47، شماره 4 - شماره پیاپی 103، زمستان 1394، صفحه 9-30 اصل مقاله (188.54 K) | ||
| نوع مقاله: پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/fiqh.v47i23.34296 | ||
| نویسندگان | ||
| احسان آهنگری* 1؛ اصغر آقا مهدوی2 | ||
| 1دانشجوی رشته فقه و مبانی حقوق مقطع دکتری دانشگاه تهران | ||
| 2دانشیار دانشگاه امام صادق علیه السلام | ||
| چکیده | ||
| تسبیب و اعانه دو قاعده فقهی مهم به شمار می‌روند که آثار مهمی بر آن‌ها بار می‌شود. معین و سبب که ماحصل این دو قاعده است دارای شباهت زیادی می‌باشند و اینکه چه فرقی دارند بسیار مبهم است. تفاوت‌های ظریف این دو گاهی موجب خلط در تطبیق گشته و مصادیق هر یک با دیگری اشتباه گرفته می‌شود. ما در پنج محور تفاوت‌های دو عنوان فوق را بررسی نموده‌ایم. بحث از محوریت یا عدم محوریت هر یک، اشتراط و عدم اشتراط مباشر عاقل، اشتراط قصد در صدق دو عنوان، شمول دو قاعده نسبت به ترک و عدم ترک و بیان حکم تکلیفی و وضعی اعانه و تسبیب محورهای این مقاله را تشکیل می‌دهد. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| اعانه؛ معین؛ تسبیب؛ سبب | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,617 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 3,752 |
||