ارزیابی تأثیر اجزای اتصال بر عملکرد پای ستون در ساختمانهای فولادی | ||
| مهندسی عمران فردوسی | ||
| مقاله 7، دوره 29، شماره 2، 1396، صفحه 93-104 اصل مقاله (1.32 M) | ||
| نوع مقاله: یادداشت پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/civil.v29i2.23158 | ||
| نویسندگان | ||
| جواد رزاقی لنگرودی* ؛ آرش خوشبخت | ||
| دانشگاه گیلان | ||
| چکیده | ||
| اتصال پای ستون یکی از مهمترین اجزای ساختمانهای فولادی میباشد که میزان گیرداری آن تأثیر قابل ملاحظهای بر رفتار واقعی سازه تحت بارهای ثقلی و جانبی و نتایج تحلیل سازه دارد. عوامل زیادی، ازجمله ضخامت کف ستون، تعداد، قطر و آرایش میل مهارها و نیز ابعاد سخت-کنندهها، بر گیرداری اتصال پای ستون مؤثر میباشند. در تحقیق حاضر با انجام تحلیلهای غیرخطی بهروش اجزای محدود، به بررسی میزان تأثیر هر یک از پارامترهای یادشده بر عملکرد اتصال پای ستون پرداخته شدهاست. نتایج تحلیلهای اجزای محدود شامل رفتار لنگر-دوران پای ستون، محل تشکیل مفصل پلاستیک و نیز نحوۀ گسترش و توسعۀ تنشها و تغییر شکلها نشان میدهند که تغییر در مشخصات هر کدام از اجزای مختلف اتصال سبب تغییر در عملکرد و میزان گیرداری اتصال پای ستون، الگوی تسلیم کف ستون و میلمهارها، تمرکز تنش موضعی در اجزای اتصال و نیز نحوۀ توزیع تنش روی سطح بتن میشود. این آثار باتوجه به پارامترهای مؤثر در اتصال پای ستون، دستهبندی و ارائه گردیدهاند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| گیرداری؛ اجزای محدود؛ اتصال پای ستون؛ سختکننده؛ میل مهار | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,779 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,785 |
||