مراجعه به شورای امنیت سازمان‌ملل‌متحد برای اجرای آراء دیوان بین‌المللی دادگستری | ||
| پژوهش نامه ایرانی سیاست بین الملل | ||
| مقاله 11، دوره 8، شماره 2 - شماره پیاپی 16، شهریور 1399، صفحه 273-292 اصل مقاله (328.04 K) | ||
| نوع مقاله: مقالات | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/ijip.v8i2.80275 | ||
| نویسندگان | ||
| محسن محبی* 1؛ وحید بذّار2 | ||
| 1دانشیاردانشکده‌حقوق،الهیات‌وعلوم‌سیاسی دانشگاه‌آزاداسلامی، علوم و تحقیقات تهران، | ||
| 2دکترای حقوق بین‌الملل دانشگاه علامه طباطبائی | ||
| چکیده | ||
| مطابق بند دوم ماده 94 منشور سازمان ملل متحد، اگر طرف اختلاف از انجام تعهدات ناشی از رأی دیوان بین‌المللی دادگستری امتناع کند، طرف دیگر می‌تواند به شورای امنیت مراجعه نماید و شورا اگر لازم بداند توصیه‌هایی ارائه یا تصمیماتی را در مورد اجرای رأی اتخاذ خواهد نمود. شورا در پاسخ به درخواست دولت محکومٌ‌له، اختیار تام دارد؛ اما اگر درخواست را بپذیرد، نباید رأی دیوان را به‌لحاظ محتوایی مورد بررسی قرار دهد. همچنین، شورا ملزم نیست برای اقدام بر اساس ماده 94(2)، وضعیت‌های تهدید علیه صلح، نقض صلح یا تجاوز (ماده 39) را احراز کند و در نوع توصیه‌هایی که پیشنهاد می‌کند یا تدابیری که اتخاذ می‌کند، اختیار کامل دارد. اعضاء دائم شورا در موارد بررسی درخواست اجرای آراء دیوان، هیچ منعی برای اعمال حق وِتو ندارند؛ اما این‌که آیا کشور عضو شورا که طرف اختلاف و رأی دیوان بوده، می‌تواند در رأی‌گیری شورای امنیت شرکت کند یا نه اختلاف‌نظر وجود دارد. در عمل نیز با این‌که تاکنون چهار بار موضوع اجرای تصمیم دیوان در شورا مطرح گردیده، تلاش قابل‌توجهی از سوی این ارگان سیاسی سازمان ملل متحد در راستای اجرای آراء رکن قضایی سازمان انجام نشده است. رویکرد منفعلانۀ شورا در تضمین اجرای آراء دیوان که بدون‌تردید یکی از مهم‌ترین شیوه‌های حل‌وفصل مسالمت‌آمیز اختلاف در روابط بین‌الدولی است، مغایر با کارکرد اصلی شورا _مسئول اولیۀ حفظ صلح و امنیت بین‌المللی_ است و ضروری است که شورا از قابلیت‌های ماده 94(2) منشور برای انجام مناسب‌تر وظیفۀ اصلی خود استفاده کند. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| دیوان بین المللی دادگستری؛ شورای امنیت؛ ماده 94 (2) منشور؛ رای؛ دستور موقت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,057 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,912 |
||