نقد و بررسی سطوح مختلف آموزههای دینی از منظر مشایخ برجسته عرفان | ||
| جستارهایی در فلسفه و کلام | ||
| مقاله 6، دوره 50، شماره 1 - شماره پیاپی 100، 1397، صفحه 109-127 اصل مقاله (240.39 K) | ||
| نوع مقاله: علمی پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22067/philosophy.v50i1.31899 | ||
| نویسندگان | ||
| شهاب الدین وحیدی مهرجردی* 1؛ علی آقانوری2 | ||
| 1دانشگاه میبد | ||
| 2ادیان و مذاهب اسلامی | ||
| چکیده | ||
| تقسیم و تفکیک تعالیم دین و شریعت به معنای عام آن توسط عارفان مسلمان و به تبع آن تفکیک قلمرو صاحبان هر یک از این حوزهها را میتوان از آموزههای معرفتی و سلوکی مشترک عارفان مسلمان دانست. این گروه نه تنها تعالیم دینی را بر اساس چنین تقیسمی سامان داده بلکه مراتب سیر و سلوک عارفانه را نیز مبتنی به آن نموده و لایههای دین و دینداری را بر پایه ظاهر و باطن و باطن به باطن و به تعبیر دیگر شریعت و طریقت و حقیقت نموده است. این تقسیمبندی به وضوح در تعالیم صوفیان مشاهده میشود. و البته از زمینهها و عوامل مهم حساسیت و خردهگیری مخالفان متشرع تصوف نیز به حساب میآید. درباره رابطه عرفان و تصوف و جایگاه دین و آموزههای دینی و تعالیم شریعت و نیز نوع عملکرد صوفیان مباحث و محورهای مختلفی مورد بحث است. نوشتار پیش رو در نظر دارد تا ضمن تبیین جایگاه شریعت و طریقت و حقیقت نزد عارفان مسلمان و گزارش نگاه خاص تصوف اسلامی نسبت به این محورها رابطه و نسبت هریک از این سه و نیز جایگاه ظاهر و باطن تعالیم دینی را با یکدگر بررسی و به تبیین دیدگاه ویژه عارفان برجسته مسلمان بپردازد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| عرفان و تصوف؛ باطن و ظاهر؛ شریعت؛ طریقت؛ حقیقت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,005 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,178 |
||